یه تیکه از یه مستندی دیدم که برام جالب بود و البته غمگین شاپور اول(پادشاه ساسانی فک کنم) یه برادر بزرگتر داشته به اسم نِرسی(نمیدونم اسمش درسته یا نه😂) که قرار بوده به پادشاهی برسه ولی شاپور میاد با تبانی با رئیس موبدان به تخت میشینه و برادرش همون حاکم سیستان میمونه بعدشاپور اول پسرش شاپور دوم میاد روی کار و بعد از اون پسر خردسالش شاپور سوم اینجا کینه قدیمی نرسی شعله ور میشه حمله میکنه و پادشاهی رو از شاپور نوجوان میگیره و اونو میکشه 😭😭 بخاطر انتقام از پدربزرگش و کتیبه تاج گذاری شاپور اول رو هم تغییر میده و اسم خودش رو پایین کتیبه حک میکنه و تصویر شاپور سوم هم در حالی که لگدکوب شده بوده توسط اسب های سپاه نرسی هم میگه حک کنن خلاصه که وای از کینه زمانی که باعث میشه خون جلوی چشای آدمو بگیره میتونه باعث شه کل وجود یه آدم تاریک بشه

دلم انگشتری که از مشهد خریدمو میخواد😭😭

باورتون نمیشه یه بار از توی پلاستیک زباله پیداش کردم🤡

استاد مومن زاده شیمی خیلی روحیه باحالی داره

مثل اینکه اسنیپ برگشته و من چقدر خوشحالم یاد چنل قبلیش دایناسور بخیر

نوشتن احساسات خوب بهشون ماندگاری میده هر دفعه میای نگا میکنی میره زیر زبونت طعم اون حس البته که برا احساسات بدم همونه کلا نوشتن یعنی موندگار شدن عمر نوشته ها از عمر احساسات ما خیلی بیشتره

دلم حمایت میخواد نمیدونم چرا با اینکه مامانم و بابام اینکارو میکنن انگار بازم کمه انگار مطمئن نیستم دلم الان یه ادمی عین خالمو میخواد

چرا اینقدر اعتماد به نفسمو از بیرون میگیرم؟

دلم فقط میخواد ضعف خودشو کم کاریاشو بندازه تقصیر این و اون و گرنه انگار هیچی کم نیس انگار من کمم انگار نمیخوام که باشم اونجوری که باید

از مجازیم خستم انگار یه چیز دور و غیر واقعیه

ای کاش لاقل اونقدری که تو مجازی با آدما در ارتباطم حضوری و واقعی باهاشون ارتباط داشتم