باورتون نمیشه یه بار از توی پلاستیک زباله پیداش کردم🤡

استاد مومن زاده شیمی خیلی روحیه باحالی داره

مثل اینکه اسنیپ برگشته و من چقدر خوشحالم یاد چنل قبلیش دایناسور بخیر

نوشتن احساسات خوب بهشون ماندگاری میده هر دفعه میای نگا میکنی میره زیر زبونت طعم اون حس البته که برا احساسات بدم همونه کلا نوشتن یعنی موندگار شدن عمر نوشته ها از عمر احساسات ما خیلی بیشتره

دلم حمایت میخواد نمیدونم چرا با اینکه مامانم و بابام اینکارو میکنن انگار بازم کمه انگار مطمئن نیستم دلم الان یه ادمی عین خالمو میخواد

چرا اینقدر اعتماد به نفسمو از بیرون میگیرم؟

دلم فقط میخواد ضعف خودشو کم کاریاشو بندازه تقصیر این و اون و گرنه انگار هیچی کم نیس انگار من کمم انگار نمیخوام که باشم اونجوری که باید

از مجازیم خستم انگار یه چیز دور و غیر واقعیه

ای کاش لاقل اونقدری که تو مجازی با آدما در ارتباطم حضوری و واقعی باهاشون ارتباط داشتم

چقدر غر میزنم اه

ولش کنین اصن ماه من غصه چرا؟؟ آسمان را بنگر هنوز، بعد صدها شب و روز مثل آن روز نخست، گرم و آبی و پر از مهر به ما می خندد یا زمینی را که، دلش از سردی شبهای خزان نه شکست و نه گرفت بلکه از عاطفه لبریز شد و نفسی از سر امید کشید و در آغاز بهار، دشتی از یاس سپید، زیر پاهامان ریخت تا بگوید که هنوز، پر امنیت احساس خداست

ماه من غصه چرا؟؟ تو مرا داری و من هر شب و روز، آرزویم همه خوشبختی توست ماه من، دل به غم دادن و از یاس سخنها گفتن کار آنهایی نیست که خدا را دارند ماه من، غم و اندوه اگر هم روزی، مثل باران بارید یا دل شیشه ای ات از لب پنجره عشق، زمین خورد و شکست با نگاهت به خدا چتر شادی وا کن و بگو با دل خود که خدا هست، خدا هست هنوز او همانیست که در تارترین لحظه شب، راه نورانی امید نشانم می داد او همانیست که هر لحظه دلش میخواهد همه زندگی ام، غرق شادی باشد ماه من... غصه اگر هست بگو تا باشد معنی خوشبختی، بودن اندوه است اینهمه غصه و غم، اینهمه شادی و شور چه بخواهی و چه نه ،میوه یک باغند همه را با هم و با عشق بچین، ولی از یاد مبر پشت هر کوه بلند، سبزه زاری است پر از یاد خدا و در آن باز کسی می خواند که خدا هست خدا هست خدا هست هنوز