آبجیم خونه خالمه میخواست برگرده خونه دلش تنگ شده بود و خب هیچکس الان نیس الان بیارتش زنگ زد همین یکم اونو آروم کردم خودمم آروم تر شدم

تو زندگی نظم خیلی خیلی مهمه

و اینکه حرفا و نظرات بقیه رو وقتی میبینی کمک کننده نیس و فقط رومخه اهمیت ندی این واقعا قدرته

در کل باید بتونی برای خودت اصول و اهدافی داشته باشی و پا پس نکشی ازشون تا وقتی که میفهمی درستن...

من اینجا خیلی حرفم نمیاد کلا حس نوشتنم جدیدا نمیاد

و حرف زدن راجع به خودم

ولی باید بگم که بعضیا خوشحالم کردن با توجه شون

وقتی مسئولیتی را پذیرفتی دیگر خودت مطرح نیستی آنچه مهم است، وظیفه ای است که بر دوش گرفته ای... -@𝐚𝐥𝐚𝐯𝐢𝐞𝐡𝐨𝐧𝐚𝐫🦋|شهید مصطفی چمران

خیلی دارم کم کاری میکنم خیلی

اون موقعی که جنگ واقعی بود و موشک و دوازده روزْ بی‌روزگاری، وظیفه و تکلیفمون شد زندگی کردن و عادی زندگی کردن و زندگی ساختن. الآن هم همون و حتی همون‌تر. من کسی نیستم که جایگاه حکم دادن برای دیگران داشته باشم، ولی برای خودم اینو لازم دونستم و می‌دونم که الآن و حتی بدتر از الآن هم فقط باید گلیم ِ حیاتمو از آب بکشم بالا و دست ناامیدی و تحت تأثیر جو بودنو قطع کنم و شبانه‌روزمو زندگی کنم. تا کِی؟ تا لحظه‌ی مرگ ِ خدادادی، نه مرگ‌های القایی ِ جمعی و جوگیری و وای دیگه نمی‌شه زندگی کردهای اتفاقای این‌چنینی. فضا، فضای جوّه ولی تو فضانورد نباش انسان.

این متنه خیلیی حق بود و دقیقا چیزایی که توی ذهنم بودش)))

یه دفترچه کنار گذاشتم هر شعری که دوست دارمو اونجا بنویسم