آدما زمانی ازت کاملاً عبور میکنند که یا اصلاً براشون مفید نباشی یا دیگه امن نباشی...
ساده و کوتاه بگم :
«اگه یه زمانی رو برای استراحت روانمون در نظر نگیریم، روان ما خودش یه زمانی رو به شکل ِافسردگی برای استراحت خودش در نظر میگیره!»
میگه که :
"ذهن آدم، زندونهایه که کلیدش دست خودشه… ولی بیشترمون پشت میلهها عاشقِ زندونبانمون میشیم."
زیباییِ "با هم بودن"،
تحمل عیبهای یکدیگر است...
_اولروانشناسعالم، علیعلیهالسلام
گاهی بعضی چیزها انقدر خوب و کامل هستن که نیازی به تغییر ندارن و ثباتشون خودش میشه یک ارزش...
اگه چیزی واقعا درسته، اگه به درد میخوره و ریشه داره، لزومی نداره هر روز سعی به تغییرش داشته باشیم :)