عقلمو از سرم پروندی ، نابودم کردی ، آتیشم زدی ... ولی حداقل خاکسترمو به باد نده!:)
مونتسکیو ۲۷۵ سال ِپیش نوشت:
«
اگر فقط آرزو داشته باشیم شاد باشیم، به راحتی محقق می‌شد؛ اما ما آرزو داریم شادتر از دیگران باشیم و این همیشه سخت است؛ چون تصور می‌کنیم دیگران از ما شادترند...»
پناه‌برده‌ام به جهان ِکتاب‌ها
شهری بدون خشم و هیاهو
کنجی پر از سکوت
پر از سبزی ِخیال... :)
یادآوری ِامروز :
- تو مسئول اون ورژنی از خودت که آدما توی ذهنشون ازت میسازن، نیستی! :) 🌿
[
از یک‌جایی به بعد میفهمی که "پذیرش" مهم‌ترین چیزه. پذیرش غم‌ها، پذیرش از دست دادن‌ها، پذیرش تنهایی، پذیرش واقعیت‌هایی که نمیشه تغییرشون داد و درنهایت،پذیرش همون چیزی که خودت هستی و آدمای اطرافت هستند...🤍 ]
من می‌توانم به خودم تجمل مطرود بودن را روا بدارم هرچند که هرگز مطرود نیستم، فقط جسماً تنها هستم تا بتوانم در تنهایی‌ای بسر ببرم که ساکنانش اندیشه‌ها هستند، چونکه من یک آدم بی‌کله ازلی ابدی هستم و انگار که ازل و ابد از آدم‌هایی مثل من چندان بدشان نمی‌آید.