همه از کنارم گذشتند؛ بجز تو که از درونم گذشتی. -

یه اصطلاحی توی روانشناسی به نام "Biophilic" وجود داره، به آدمایی گفته میشه که عمیقا از تماشای غروب آفتاب، بوی نم خاک و دیدن ابرها لذت میبرن..

اینجور آدم‌ها عاشق عمیق شدن توی هنر، حرف زدن در دل‌ ِطبیعت و دیدن درختان هستن شاید خیلی عجیب باشه اما بعضی وقتا بقدری کلافه میشن که طبیعت اونارو آروم میکنه ؛

دنیای امروز زیاد براشون هیجان‌انگیز نیست و سکوت طبیعت رو با هیچ‌چیزی عوض نمیکنن، انگار طبیعت دوباره اونهارو زنده میکنه و این رو همه درک نمیکنن :))🪐

«چشمانت تیغی‌ست در دل، مَرا می‌رَنجاند و آن را می‌‌پَرَستم.»

بزار فکرکنه درست میگه، سلامت روان تو مهم‌تره.🤍

[ گاهی صدای رفتار آدما انقدر بلنده، که دیگه نیازی نیست به حرفاشون گوش کنی... ]

[ وقتی برای دیگری فانوس روشن میکنی، خود به خود راه خودت‌‌را هم روشن میکنی.. ✨ ]

رو در خروجی یه کافه نوشته بود: «آدم‌ کسی رو که بیشتر از همه دوست داره زودتر از دستش ناراحت میشه. این حساسیت از دوست داشتن زیاده.. پس لطفا درکش کن نه ترکش..» حقیقتا قلبم از این جمله..

[

شاید تو از شدت جستجوست ،
که چیزی پیدا نمیکنی... :))

]