رو در خروجی یه کافه نوشته بود: «آدم‌ کسی رو که بیشتر از همه دوست داره زودتر از دستش ناراحت میشه. این حساسیت از دوست داشتن زیاده.. پس لطفا درکش کن نه ترکش..» حقیقتا قلبم از این جمله..

[

شاید تو از شدت جستجوست ،
که چیزی پیدا نمیکنی... :))

]

یه‌جایی پونه مقیمی توی کتابش خیلی قشنگ میاد میگه که : [ از انسان بودنمان نترسیم، از ناکامل بودن نترسیم، از نقص داشتن از نیاز داشتن و برآورده نشدن نیاز، از نرسیدن و نداشتن، از ناراضی بودن و ناتمام ماندن و "راحت بودن" ؛ راحت بودن با تمام آنچه نداشتیم و نداریم. انسان بودن اتفاق بزرگی نیست، اما راحت بودن با "انسان بودنمان" اتفاق بزرگی‌است. "ما همه ناکاملیم" ..🌱 ]

-

که آدمیزاد قوی تر از رنج‌هاست

؛

همه ی آدما یه کتاب چاپ نشده تو قلب‌شون دارن به نام «حرفایی که هیچوقت نزدم» ..

به قول ِنیما یوشیج : «باید از هرخیال، امیدی جست... هراُمیدی، خیال بود نخست!

‏اصلیه همونیه که همه رو با اون مقایسه میکنی.

دل به دل راه ندارد که اگر داشت، دلت لحظه ای یادِ من و این‌همه دلتنگی بود

شب‌های هجر را گذراندیم و زنده‌ایم ما را به سخت جانیِ خود این گمان نبود

پسرا میگن ماهی ۲۰۰-۳۰۰ میلیون حقوق می‌گیرن ولی شبا که می‌رسن خونه شام ندارن بخورن بمیرم الهی

عکاسیم: )