[ تلاش برای اثبات ِاشتباه بودن رفتار دیگری، گاهی به رنج بیشتری در ما منجر میشه و بعضاً اون طرف هم متوجه نمیشه یا نمیپذیره ؛ روی حال خودت تمرکز کن نه اصلاح دیگران…🪴 ]

یک آدم سالم از نظر ِروانی، هم رنج رو تجربه میکنه، هم گاهی غمگین و دلسرد میشه ‏و هم اینکه همیشه خوشحال نیست!‏چون این آدم یاد گرفته که به احساس ِخودش ‏به همون شکلی که هست احترام بذاره و درک بهتری‌از شرایطی که در اون قرار گرفته پیدا کنه :))

[ این یه حقیقته که شانس دوباره دادن به آدم اشتباه، ‏چیزی نیست جز ظلم مجدد در حق خودت...

]

- با دلتنگی‌هایت مهربان باش؛ شاید آرام بگیرند، به رسم تمام چیزهایی که وقتی با آن‌ها مهربان بودی، آرام شدند و رفتند...

ما با علم بر گناه ، گناه می‌کنیم .

-

یادت باشه، تو نمیتونی رفتار دیگران رو کنترل کنی، ولی میتونی انتخاب کنی چه واکنشی نشون بدی.🤍

[ به خودت افتخار کن به خاطر تمام اون سختی هایی که پشت‌سر گذاشتی و رنج هایی که تحمل کردی در حالی که چشمات پر از اشک بود و اطرافیانت فکر میکردن که چقدر حالت خوبه و نرمالی، با اینکه تو داشتی سخت ترین روزای زندگیتو تنهایی میگذروندی... :)) ]

‏گاهی مجبوری انتخاب کنی ؛ بین رنجی که از تغییرکردن باید بکشی، یا رنجی که از ادامه دادن به وضع فعلیت باید تحمل کنی . .

یه‌جا اپرا وینفری خیلی قشنگ میگه : [ باید بتوانید حدومَرز تعیین کنید؛ در غیر این صورت باقی دنیا به شما خواهد گفت که چه کسی هستید و چه کاری باید انجام دهید. . ]

-