‏در پادکست رواق میشنویم که اروین یالوم میگه «وقتی از فرطِ ترسِ تنهایی سراغ آدم‌ها بریم، با خود اون‌ها مواجه نمی‌شیم؛ با چیزی مواجه می‌شیم که خودمون نیاز داریم.» و این باعث میشه که اون آدم رو نشناسیم و چه خیانتی بالاتر از این که طرفت رو نشناسی، و چیزی رو بشناسی که خودت میخوای...🤍

[ آنقدر در خودت ريشه كن تا بودن و نبودن هيچ كسي نتواند آرامش دروني‌ات را از تو بگيرد ؛ ☁️ ]

-

کوتاه اینکه ؛ "بهترین عذرخواهی، تغییر رفتاره". چرا که، اعتمادی که با عمل از بین بره، با حرف برنمیگرده...

آدم ِامن ؟ نیاز ِزندگی :))

یه حقیقتی که وجود داره اینه که یک آدم رو دوبار پیدا نخواهیم کرد، حتی در همون آدم..

ولی واقعا قسمت "نیما قربانی" از مجموعۀ "اکنون" رو دوست داشتم :)

با آدمهایی که چیزی رو راجع به گذشتشون، افکارشون، آسیب های روانیشون، تلاش‌ها و سختی‌هاشون، اضطرابشون، افسردگیشون، تنهاییشون و احساس ِناامنیشون نمیدونی مهربون باش :)

[ خیلی فرقه بین نخواستن و نتونستن، کسی که تلاشش رو میکنه کنارت باشه و از یه حدی به بعد نمیتونه و فردی که از همون اول نادیده‌ت میگیره... اولی همونه که میمونه و آدم امن ِو دومی یه رهگذره که جایی توی زندگی‌ت نداره :) ]

[ خودت‌بودن در جهانی‌ که‌دائما تلاش میکند از تو چیز دیگری بسازد، بزرگترین هنر است✨ ]

-