-

کوتاه اینکه ؛ "بهترین عذرخواهی، تغییر رفتاره". چرا که، اعتمادی که با عمل از بین بره، با حرف برنمیگرده...

آدم ِامن ؟ نیاز ِزندگی :))

یه حقیقتی که وجود داره اینه که یک آدم رو دوبار پیدا نخواهیم کرد، حتی در همون آدم..

ولی واقعا قسمت "نیما قربانی" از مجموعۀ "اکنون" رو دوست داشتم :)

با آدمهایی که چیزی رو راجع به گذشتشون، افکارشون، آسیب های روانیشون، تلاش‌ها و سختی‌هاشون، اضطرابشون، افسردگیشون، تنهاییشون و احساس ِناامنیشون نمیدونی مهربون باش :)

[ خیلی فرقه بین نخواستن و نتونستن، کسی که تلاشش رو میکنه کنارت باشه و از یه حدی به بعد نمیتونه و فردی که از همون اول نادیده‌ت میگیره... اولی همونه که میمونه و آدم امن ِو دومی یه رهگذره که جایی توی زندگی‌ت نداره :) ]

[ خودت‌بودن در جهانی‌ که‌دائما تلاش میکند از تو چیز دیگری بسازد، بزرگترین هنر است✨ ]

-

از نظر من... باید او را با یک آغوش پر از محبت و آرامش بپذیری. به او بگو که چقدر اتفاقات قشنگی در انتظارش هستند، چقدر قوی‌تر و شجاع‌تر از چیزی که تصورش میکند خواهد شد. به او اطمینان بده که آدم‌هایی سر راهش قرار میگیرند که زندگی را برایش زیباتر و آسان‌تر می‌کنند. به او بگو که بابت آن ناراحتی‌ها

(همون چیزی که خودت میدونی) 

دلگیر نباشد، چون روزی خواهد فهمید که همه چیز برای بهتر شدنش بوده است...