کوتاه اینکه ؛ "بهترین عذرخواهی، تغییر رفتاره". چرا که، اعتمادی که با عمل از بین بره، با حرف برنمیگرده...

آدم ِامن ؟ نیاز ِزندگی :))

یه حقیقتی که وجود داره اینه که یک آدم رو دوبار پیدا نخواهیم کرد، حتی در همون آدم..

ولی واقعا قسمت "نیما قربانی" از مجموعۀ "اکنون" رو دوست داشتم :)

با آدمهایی که چیزی رو راجع به گذشتشون، افکارشون، آسیب های روانیشون، تلاش‌ها و سختی‌هاشون، اضطرابشون، افسردگیشون، تنهاییشون و احساس ِناامنیشون نمیدونی مهربون باش :)

[ خیلی فرقه بین نخواستن و نتونستن، کسی که تلاشش رو میکنه کنارت باشه و از یه حدی به بعد نمیتونه و فردی که از همون اول نادیده‌ت میگیره... اولی همونه که میمونه و آدم امن ِو دومی یه رهگذره که جایی توی زندگی‌ت نداره :) ]

[ خودت‌بودن در جهانی‌ که‌دائما تلاش میکند از تو چیز دیگری بسازد، بزرگترین هنر است✨ ]

-

از نظر من... باید او را با یک آغوش پر از محبت و آرامش بپذیری. به او بگو که چقدر اتفاقات قشنگی در انتظارش هستند، چقدر قوی‌تر و شجاع‌تر از چیزی که تصورش میکند خواهد شد. به او اطمینان بده که آدم‌هایی سر راهش قرار میگیرند که زندگی را برایش زیباتر و آسان‌تر می‌کنند. به او بگو که بابت آن ناراحتی‌ها

(همون چیزی که خودت میدونی) 

دلگیر نباشد، چون روزی خواهد فهمید که همه چیز برای بهتر شدنش بوده است...

هرچه بآ هرکه کنی برتو همآن میگذرد...☁