[ خودت‌بودن در جهانی که‌دائما
تلاش میکند از تو چیز دیگری
بسازد، بزرگترین هنر است✨ ]
از نظر من...
باید او را با یک آغوش پر از محبت و آرامش بپذیری. به او بگو که چقدر اتفاقات قشنگی در انتظارش هستند، چقدر قوی‌تر و شجاع‌تر از چیزی که تصورش میکند خواهد شد. به او اطمینان بده که آدم‌هایی سر راهش قرار میگیرند که زندگی را برایش زیباتر و آسان‌تر می‌کنند. به او بگو که بابت آن ناراحتی‌ها
(همون چیزی که خودت میدونی)دلگیر نباشد، چون روزی خواهد فهمید که همه چیز برای بهتر شدنش بوده است...
"هربار که به شخصی که ازش متنفری یا تجربه بدی که برات افتاده فکرمیکنی، به اون شخص بی ارزش، به اون حال بد، این قدرت رو میدی تا روی حالت و احساساتت تأثیر بذاره. رها کن،دیگه بهش فکرنکن و قدرت و کنترل رو به دست خودت برگردون..."🪴
معلومه که تو برونگرایی، ولی اون‌جایی که پیش کسایی باشی که کنارشون احساس امنیت میکنی =)
جایی راجع به سکوت میخوندم که میگفت: “سکوت انتهای محبت به کسی است که از او خشمی در خویشتن داریم اما توان از دست دادنش را نه” چقدر میفهمم این لعنتی چی میگه..
«و ما با آنان چنان رفتار کردیم که گویی ارزشی فراتر از آنچه سزاوارش بودند در وجودشان نهفته است، هرچند حقیقت آن بود که لیاقت این‌گونه بزرگواری را نداشتند...»