⁉️ آیا شرایط فعلی ایران مانند شرایط جنگ صفین در دوران امام علی(ع) یا شرایط صلح امام حسن (ع) است؟ ⁉️ آیا می توان با یکسان انگاری شرایط فعلی کشور با شرایط جنگ صفین در دوران امام علی(ع) یا شرایط صلح امام حسن (ع) ، جلوتر از ولی حرکت نمود ؟ 🟩 در تحلیل‌های سیاسی و اجتماعی، استفاده از تاریخ اسلام و سیره اهل‌بیت (علیهم‌السلام) همواره راهگشا و چراغ راه بوده است. اما علم منطق و روش‌شناسی تاریخ به ما می‌آموزد که قیاس زمانی معتبر است که ارکان و شرایط دو واقعه شباهت بنیادین داشته باشند؛ در غیر این صورت، با «قیاس مع‌الفارق» مواجه خواهیم بود. موضوع مقایسه شرایط کنونی و تصمیمات کلان نظام (نظیر مذاکره ، آتش بس یا تصمیمات ساختاری) با حوادث تاریخی مانند تحمیل حکمیت در صفین یا صلح امام حسن (ع)، مسأله‌ای است که اخیراً در میان برخی از دغدغه‌مندان و تحلیل‌گران مطرح می‌شود. 🔺 در این دیدگاه، فرض بر این قرار گرفته که رهبری در موضع تحمیل است و بر همین مبنا، اتخاذ مواضعی خاص ضروری دانسته می‌شود. !!! در ادامه، این مسئله از منظر منطق تاریخی و واقعیت‌های میدانی امروز مورد بررسی و تحلیل قرار می‌گیرد: 1️⃣ تفاوت بنیادین در بدنه نیروهای مسلح و فرماندهان بزرگ‌ترین علت شکل‌گیری صلح تحمیلی در زمان امام حسن (ع) و پذیرش ناخواسته حکمیت در زمان امام علی (ع)، خیانت فرماندهان و عدم باور اعتقادی سپاهیان بود: 👈 در عصر امام حسن (ع): فرمانده اصلی سپاه یعنی عبیدالله بن عباس (پسرعموی امام) با دریافت رشوه سنگین، شبانه به همراه دو سوم لشکر (۸ هزار نفر) به سپاه معاویه پیوست. بدنه سپاه نیز ترکیبی ناهمگون از سودجویان، افراد قبیله‌گرا و عناصر بی‌اعتقاد بود که حتی دست به غارت خیمه امام و قصد ترور ایشان زدند. 👈 در جنگ صفین: افرادی مانند اشعث بن قیس و عبدالله بن وهب که حکمیت را بر امام علی (ع) تحمیل کردند، اصولاً نگاه ولایی و شیعی به امام نداشتند و ایشان را صرفاً به عنوان خلیفه چهارم می‌شناختند. وضعیت امروز ایران: آیا در شرایط کنونی، یک فرمانده ارشد نظامی وجود دارد که به دشمن پناهنده شده باشد یا در ولایت‌مداری او تردید وجود داشته باشد؟ تمام فرماندهان نیروهای مسلح و بدنه نظامی کشور، نیروهایی مکتبی، جان‌برکف و صددرصد ولایت‌مدار هستند. قیاس این ساختار مقتدر و وفادار با فرماندهان خائن کوفه، بی‌انصافی در حق مدافعان امنیت کشور است. 2️⃣ جایگاه ملت و سرمایه اجتماعی نظام حضرت امام خمینی (ره) فرمودند» : ملت ایران از مردم دوران رسول‌الله (ص) و امیرالمؤمنین (ع) بالاترند. « در زمان امیرالمؤمنین (ع) و امام حسن (ع)، جامعه دچار فرسایش شدید ناشی از سه جنگ متوالی (جمل، صفین، نهروان) شده بود و اکثریت مردم، همراهی اعتقادی با امام نداشتند. اما امروز بدنه اصلی جامعه ایران، متدین، باورمند به اصل ولایت‌فقیه و پشتیبان نظام اسلامی هستند. شبیه‌سازی مردم امروز با لشکری که پشت امام علی (ع) را خالی کردند، با بیانات صریح امام راحل و مقام معظم رهبری در تمجید از ملت ایران منافات دارد. 3️⃣ مسئله «تحمیل» و اختیارات ولایت‌فقیه یکی از ادعاها این است که رهبری تحت فشار و تحمیل تصمیم‌گیری می‌کنند. بررسی تاریخی نشان می‌دهد تحمیل بر امام معصوم چگونه رخ داد: 1. علنی بودن مخالفت امام: امام علی (ع) صریحاً با حکمیت و انتخاب ابوموسی اشعری مخالفت کردند و مالک اشتر یا ابن‌عباس را پیشنهاد دادند، اما سپاه شمشیر بر گلوی امام کشیدند. 2. عدم پذیرش نتیجه: پس از رسوایی ابوموسی، امام هرگز نتیجه را نپذیرفتند و مجدداً دستور لشکرکشی دادند. وضعیت امروز ایران: آیا در شرایط کنونی، رهبر انقلاب صریحاً با بسترهای تصمیم‌گیری سیاسی مخالفت کرده‌اند؟ خیر؛ رسانه‌های رسمی دفتر رهبری بارها تبیین کرده‌اند که دیپلماسی و میدان دو ابزار مکمل در یک عرصه برای حفظ منافع ملی هستند. ایشان همواره بر مدیریت هوشمندانه و تدبیر در تصمیم‌گیری‌ها تأکید داشته‌اند. اگر تصمیمی در سطح عالی نظام (نظیر شورای عالی امنیت ملی که اکثریت اعضای آن منصوب مستقیم یا غیرمستقیم رهبری هستند) اتخاذ می‌شود، بر اساس حکمت و تدبیر ولایت است، نه تحمیل بیرونی. 4️⃣ سیره پیامبر (ص) و الگوی صلح حدیبیه مفهوم انعطاف دیپلماتیک و تدبیر در حکومت اسلامی، سابقه در سیره رسول خدا (ص) دارد. در صلح حدیبیه، پیامبر (ص) با مشرکانی که سال‌ها با مسلمانان جنگیده بودند (جنگ‌های احد و احزاب) پیمان صلح امضا کردند. در آن زمان نیز برخی از یاران با ظاهرنگری با این تصمیم مخالفت کرده و آن را نپذیرفتند، در حالی که قران آن را «فتح مبین» نامید. این نشان می‌دهد که تصمیم‌گیری برای جنگ یا صلح، مذاکره یا ایستادگی، بر عهده ولیّ جامعه و بر اساس مصالح عالیه امت اسلامی است و 🔸نباید هرگونه حرکت دیپلماتیک را «سازش‌کاری» تلقی کرد. #فدائی

❇️ پشت صحنهِ تصمیم‌گیری درباره میدان و دیپلماسی ❇️ تصمیم‌گیری‌های استراتژیک در سطح عالی نظام و شورای عالی امنیت ملی، حاصل گمانه زنی ها یا داده‌های عمومی رسانه‌ای نیست؛ بلکه برآیند معادلاتی بسیار پیچیده و بر پایه «اطلاعات کاملاً محرمانه و طبقه‌بندی‌شده» است. 🔺 تصمیم‌گیری درباره «میدان» و «دیپلماسی»🔺 تابع ده‌ها متغیر زنده و حیاتی است که بررسی تک‌تک آن‌ها نیازمند داده‌های اتقان‌یافته است؛ متغیرهایی نظیر: 🔹 ۱. مؤلفه‌ها و ظرفیت‌های نظامی و دفاعی: ⬅️ میزان دقیق تسلیحات نظامی و ذخایر موشکی موجود ⬅️ سلامتی، صحت و کارآیی عملیاتی پایگاه‌های موشکی و نظامی ⬅️ میزان آماده‌به‌کار بودن تجهیزات برای ادامه نبرد فرسایشی ⬅️ تعداد دقیق نیروهای نظامی و میزان آمادگی عملیاتی آن‌ها ⬅️ میزان آسیب‌پذیری شبکه‌های ارتباطی، سامانه‌های پدافندی و تاسیسات حیاتی در برابر حملات سایبری، الکترونیکی و عملیات‌های نفوذ ⬅️ توانایی واقعی سامانه‌های پدافند هوایی در رهگیری تهدیدات جدید دشمن ⬅️ نسبت دقیق نرخ مصرف موشک‌های پدافندی به نرخ هجوم دشمن ⬅️ امکان واردات تجهیزات برای بهسازی و به‌روزرسانی سامانه‌های دفاعی 🔹 ۲. پایداری زیرساخت‌ها و شریان‌های حیاتی کشور: ⬅️ میزان پایداری نیروگاه‌های برق، پالایشگاه‌ها و خطوط انتقال سوخت ⬅️ وضعیت شبکه‌های توزیع آب شرب در صورت بروز حملات سنگین ⬅️ میزان تهدید علیه خطوط کشتیرانی، بیمه کشتی‌های تجاری و امنیت حریم هوایی ⬅️ اثر مستقیم وضعیت مواصلاتی بر پایداری یا فلج شدن چرخه اقتصادی کشور 🔹 ۳. ذخایر استراتژیک، درمان و تدارکات کشوری: ⬅️ میزان موجودی واقعی انبارهای استراتژیک (گندم، برنج، روغنیات و کالاهای اساسی) ⬅️ امکان جابه‌جایی و توزیع عادلانه کالاها زیر آتش احتمالی دشمن ⬅️ امکان واردات اقلام دارویی ضروری و مواد اولیه پزشکی ⬅️ ظرفیت واقعی تخت‌های بیمارستانی، ذخایر خونی، کادر درمان و سیستم اورژانس کشور 🔹 ۴. توان اقتصادی و پشتیبانی مالی: ⬅️ میزان واقعی بودجه نظامی و بودجه عمومی کشور ⬅️ امکان صادرات کالا و میزان پایداری تأمین ارز مورد نیاز کشور ⬅️ امکان تأمین مالی خریدهای حیاتی در شرایط بحرانی 🔹 ۵. ابعاد روانی، اجتماعی و بین‌المللی: ⬅️ آمادگی اجتماعی آحاد مردم با تمام سلایق و اعتقادات برای ادامه نبرد ⬅️ میزان همگرایی و یکپارچگی میان قوا و نهادهای حاکمیتی در مدیریت بحران ⬅️ میزان خطاپذیری محاسباتی و اتاق جنگ دشمن ⬅️ میزان واقعی (و نه صرفاً اعلامی) حمایت‌های عملیاتی، تسلیحاتی و دیپلماتیک متحدان ⬅️ انجام اقدامات دیپلماسی، اقناع جامعه بین‌المللی و پیگیری پرونده‌های حقوقی و قطعنامه‌ها این‌ها تنها بخش کوچکی از متغیرهای حیاتی و محرمانه‌ای است که در هر لحظه توسط ارکان عالی کشور سنجیده می‌شود. ⭕️ بدین ترتیب : اگر اطمینان داریم که به تمامی این اطلاعات محرمانه، داده‌های طبقه‌بندی‌شده و هزاران متغیر آشکار و پنهان دیگر دسترسی کامل و جامع داریم، شاید بتوانیم درباره عملکرد مسئولان، تیم مذاکره‌کننده، یا تصمیمات شورای عالی امنیت ملی قضاوت دقیق داشته باشیم.----- اما اگر واقعیت این است که ما از عمده این مسائل پنهان بی‌خبریم، 🔸منطق و تقوا حکم می‌کند به رهبری معظم انقلاب—که به حکیم بودن، تدبیر، شجاعت و صلابت ایشان ایمان داریم—و همچنین به مسئولان ارشد، فرماندهان بلندمرتبه نظامی و تیم مذاکره‌کننده که تحت هدایت و نظارت مستقیم ایشان فعالیت می‌کنند، اعتماد کنیم و از پیش داوری و قضاوت درباره مسئولان و متهم نمودن آنها اجتناب کنیم. 👈 پرهیز از پیش‌داوری و قضاوت‌های شتاب‌زده، بزرگ‌ترین کمکی است که در این شرایط حساس می‌توانیم به حفظ وحدت ملی و تقویت جبهه خودی بکنیم.👉 #فدائی

☑️ ویرایش دوم سری‌های FEMA P-58 ☑️ سری FEMA P-58 را می‌توان یکی از پایه‌های مهم نسل جدید طراحی عملکردی دانست. ☑️ در طراحی تجویزی، بخش زیادی از پیچیدگی رفتار غیرخطی و ارزیابی فروریزش در قالب ضرایبی مثل R و.. خلاصه شده است. پشت این رویکرد، منطق ارزیابی‌ FEMA P-695 قرار دارد؛ اما ASCE 7 آن را به شکل تجویزی و قابل استفاده برای صنعت ارائه می‌کند. ☑️ سری FEMA P-58 همین مسیر را از زاویه‌ای دیگر دنبال می‌کند: به‌جای تمرکز صرف بر جلوگیری از فروریزش یا سطح عملکردی کلی، سوال جدید و کلیدی مطرح می‌شود که بعد از زلزله چه اتفاقی برای ساختمان می‌افتد؟ -هزینه تعمیر چقدر است؟ -تعمیر چقدر زمان می‌برد؟ -احتمال تلفات و آسیب چقدر است؟ و ... ☑️ به همین دلیل، FEMA P-58 طراحی عملکردی را از زبان صرفاً مهندسی به زبان تصمیم‌گیری برای کارفرما نزدیک می‌کند. ☑️ از این دیدگاه، می‌توان آن را یکی از پایه‌های فکری رویکرد طراحی مبتنی بر بازیابی کاربری دانست؛ رویکردی که در ادبیات جدید NEHRP 2026 نیز دنبال می‌شود. #مهندسی_عمران #مهندسی_زلزله #طراحی_براساس_عملکرد