«هدف ما از ایجاد این کانال، تبدیل کردن شما به یک برنامه‌نویس حرفه‌ای و پیچیده نیست؛ هدف متفاوت است. ما می‌خواهیم به شما “زبانِ دنیای مدرن” را یاد بدهیم. می‌خواهیم با یادگیری اصول کار با کد و ابزارهای دیجیتال، قدرت و اعتمادبه‌نفس لازم برای مدیریت کارهای روزمره، شغل و زندگی‌تان را به دست آورید تا هر جا که لازم بود، هوشمندانه و به موقع از این دانش استفاده کنید.»
در این مسیر هر جا لازم بود از هوش مصنوعی هم جهت پیشرفت کار استفاده میکنیم
کاوشگرهای ونرا اولین ساخته‌های دست بشر بودند که توانستند در اتمسفر غلیظ و سوزان زهره فرود بیایند. زهره محیطی با دمای نزدیک به ۴۷۰ درجه سانتی‌گراد و فشاری معادل ۹۰ برابر فشار جو زمین دارد؛ شرایطی که در آن زمان برای هر قطعه الکترونیکی “مرگبار” محسوب می‌شد. با این حال، مهندسان شوروی با ابداع عایق‌های حرارتی پیشرفته، سیستم‌های خنک‌کننده نوآورانه و روش‌های مقاوم‌سازی قطعات، موفق شدند برای اولین بار تصاویری از سطح سیاره‌ای دیگر به زمین مخابره کنند.
پیوند علم و زندگی روزمره:
این برنامه فضایی، صرفاً یک دستاورد علمی در آن سوی منظومه شمسی نبود. بسیاری از تکنولوژی‌هایی که برای بقای کاوشگرهای ونرا در آن جهنم حرارتی ساخته شد، سال‌ها بعد به زندگی روزمره ما راه یافتند. موادی که برای عایق‌بندی بدنه فضاپیما استفاده شدند، امروز در صنایع ساختمانی برای صرفه‌جویی در انرژی کاربرد دارند؛ الگوریتم‌های پردازش تصویر که برای شفاف‌سازی عکس‌های ارسالی از زهره توسعه یافتند، امروزه در دستگاه‌های پزشکی (مانند MRI و CT اسکن) استفاده می‌شوند.
پیچیده‌ترین و بزرگ‌ترین برنامه‌های علمی، زمانی به اوج ارزش و کارایی خود می‌رسند که دستاوردهای آن‌ها، از آزمایشگاه‌ها خارج شده و در زندگی روزمره مردم جاری شود. همان‌طور که یادگیری برنامه‌نویسی برای یک نوجوان، در ظاهر یک فعالیت فنی است، اما در باطن، ابزاری است برای حل مسائل واقعی، ساده‌سازی امور تکراری و بهبود کیفیت زندگی؛ دقیقاً همان‌طور که فناوری‌های فضایی با نفوذ به زندگی عادی، دنیا را برای ما جای بهتری کردند.
https://eitaa.com/codesavad
موشک‌ها فقط «نیرو و سوخت» نیستند؛ آن‌ها بیش از هر چیز به «هوش و محاسبه» وابسته‌اند.
تصور کن یک موشک باید از سکوی پرتاب، هوا را بشکافد و به نقطه‌ای بسیار دور و کوچک برسد. اگر حتی چند درجه مسیرش کج شود، صدها کیلومتر از هدف فاصله می‌گیرد. پس چگونه موشک‌ها این‌قدر دقیق عمل می‌کنند؟ راز در سه چیز است: ریاضیات، فیزیک و برنامه‌نویسی.
۱. ریاضیات و فیزیک؛ قطب‌نمای موشک
دانشمندان با معادلات ریاضی مسیر پرواز را از قبل محاسبه می‌کنند.
فیزیک به ما می‌گوید نیروی جاذبه، مقاومت هوا و باد چگونه روی موشک اثر می‌گذارند.
بدون این‌ها، موشک مانند ماشینی بدون فرمان در آسمان سرگردان می‌ماند.
۲. برنامه‌نویسی؛ مغز و فرمان موشک
هزاران خط کد مثل نقشه راه، به موشک می‌گوید هر لحظه کجا باشد و چقدر سرعت بگیرد.
حسگرها اطلاعات لحظه‌ای (موقعیت، ارتفاع، سرعت) را به یک کامپیوتر کوچک می‌فرستند.
برنامه‌نویس با الگوریتم‌ها این داده‌ها را پردازش می‌کند و در کسری از ثانیه دستور اصلاح مسیر صادر می‌کند.
۳. دقت چه‌قدر مهم است؟
دقیق بودن یعنی رسیدن به هدف با کمترین خطا. دقت موشک به قدری بالا رفته که می‌تواند به شعاع چند ده متری هدف اصابت کند؛ کاری که فقط با ترکیب علم، محاسبه و کدنویسی هوشمند ممکن است.
اگر امروز «برنامه‌نویسی، ریاضی و فیزیک» را جدی بگیرید، فردا می‌توانید بخشی از تیم‌هایی باشید که آینده فناوری کشور را می‌سازند. علمی که پشت یک موشک است، همان علمی است که پشت گوشی، بازی و نرم‌افزارهای روزمره هم وجود دارد؛ فقط کاربرد آن‌ها در زندگی مردم است که روح تازه‌ای به آن می‌دهد.
https://eitaa.com/codesavad