دیگه اگه وسط خیابون هم گریه کنیم نه تنها کسی تعجب نمیکنه بلکه بقیه هم پشت سرت میزنن زیر گریه.
بزرگی بهم گفت: مهم نیست چقدر خوبی، آدم ها آخر تورو از پشت عینک ناامنی ها و عقده های خودشون میبینن..
باید از همان دور دوست دارت میماندم؛
از نزدیک، ناامید کننده بودی عزیزِ من.
- دیاکو
آن شب و شبهای بعدی ِبسیاری نخوابیدم، و فهمیدم اندوهی که آدم را نمیکشد به شکلهای دیگری درمیآید که از مرگ بدتر است.