باید از همان دور دوست دارت میماندم؛
از نزدیک، ناامید کننده بودی عزیزِ من.
- دیاکو
آن شب و شبهای بعدی ِبسیاری نخوابیدم، و فهمیدم اندوهی که آدم را نمیکشد به شکلهای دیگری درمیآید که از مرگ بدتر است.
آدم دوستانش را از دست نمی دهد،
بلکه دشمنان مخفی اش را پیدا می کند.
دوستان واقعی هر اتفاقی بیفتد
تا پایان دوست می مانند.
- ویکتور هوگو
مود الانم اونجاییه که صادق هدایت تو کتاب بوف کور میگه:
حس میکردم که این دنیا برای من نبود؛
برای یک دسته آدم های بی حیا، پررو گدامنش،
نامرد و چشم دل گرسنه بود.