سلام بر کسانی که از شدتِ خوب بودنشان احساس کردیم خدا دوستمان دارد.

اما من عاشقش شدم، گویی که روی چاقو می‌رقصم. جمله‌شو دوست داشتم(((:

یکی بود یکی نبود، آرزوهایمان بود و دردهایمان نبود. حالا چه؟ حالا آه می‌کشیم و برای یک دقیقه بیشتر تلاش می‌کنیم. آرزو کدام بود، آن‌ها در گذشته مردند. اول ما را کشتند و بعد خود مردند.

چشم مخصوص تماشاست اگر بگذارند و تماشای تو زیباست اگر بگذارند   من از اظهار نظرهای دلم فهمیدم عشق هم صاحب فتواست اگر بگذارند   دل سرگشته من اینهمه بیهوده مگرد خانه دوست همین جاست اگر بگذارند   سند عقل مشاع است اگر بگذارند عشق اما فقط از ماست اگر بگذارند   غضب آلوده نگاهم مکنید ای مردم دل من مال شماهاست اگر بگذارند (:

می‌دانستم یک کار را نباید بکنم، هرگز نباید جلوی او بترسم، اعتماد به نفس اینجور آدم ها از ترس ما ناشی می‌شد. پس حتی اگر می‌خواست مرا بکشد نباید لذت اعتماد به نفس را به او می‌دادم...

شانه ات را دیر آوردی سرم را باد برد خشت خشت و آجر آجر پیکرم را باد برد   آه ای گنجشک های مضطرب شرمنده ام ! لانه ی بر  شاخه های لاغرم را باد برد   من بلوطی پیر بود و پای یک کوه بلند ... نیمم آتش سوخت ، نیم دیگرم را باد برد   از غزلهایم فقط خاکستری مانده به جا بیتهای روشن و شعله ورم را باد برد   با همین نیمه همین معمولی ساده بساز دیر کردی نیمه ی عاشقترم را باد برد   بال کوبیدم قفس را وا کنم عمرم گذشت وا نشد .....بدتر از آن بال و پرم را .....باد برد... (:

دیگه از این بدتر نمیشه! عه لاستیک ترکید👍

دیگه از این یکی دیگه بدتر نمیشه عه شارژ ایرپادم تمومه👍

𖦹