دلم برای بسکتبال و زمین بسکتبال توی عصرای تابستون تنگ شده.

هوا ابریِ،هوای مورد علاقه‌م(:

کاش بارون بباره.

بنظر میاد با تمام انرژی‌ای که دارم برای انجام کارهام و حالم‌خوبه و برای هوای ابری خوشحالم.همراهش غمگینم و دلم گرفته و بی‌حوصله‌ام که هر لحظه ممکنه بزنم زیر گریه.حس عجیبیه-

بشدت احتیاج دارم برم توی یه جنگل دورافتاده‌ی سرسبز که همیشه بارون میباره، توی یه کلبه چوبی گرم اهنگامو، کتابامو، دفترهام، وسایل هنریمو و خانواده و دوستامو بردارم و برم اونجا و یه مدت طولانی دور از دنیا و گوشیم و تکنولوژی و مجازی زندگی کنم.

واقعا آدم "دیلی نداشتن" نیستم.

اما توی این مدت که تلگرام قطعه و نمیتونستم توی دیلیم چیزی بنویسم، برای بار n ام فهمیدم آدم "دیلی نداشتن" نیستم.

داره بارون میاد.بارون کوچیک‌کوچیک قشنگ🥲

همراه بوی خوبِ بارون، بوی بهار هم میاد🤏🏻

🪴