استاندار تهران گفته است: «به دلیل #محدودیت‌های_قانونی مرتبط با آلایندگی‌ها، توسعه نیروگاه‌های #فسیلی با موانع جدی روبه‌رو است؛ از این‌رو، نیازمند سرمایه‌گذاری ویژه در حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر هستیم». از سال ۱۳۹۷ به هرجا دستم می‌رسید، گفتم و نوشتم که توافق پاریس به شکل غیرقانونی در کشور ما در حال اجراست و این امر، ایران را از مزیت منابع فسیلی خود در تولید انرژی محروم خواهد کرد. آقای داوود منظور که در آن زمان ارتباطی به توانیر داشت، گزارشی نوشت که حرف‌های جبرائیلی درباره عدم توسعه ظرفیت نیروگاهی به دلیل اجرای توافق پاریس بی‌ربط است! شکایتی تقدیم کمیسیون اصل ۹۰ کردم که لااقل به دلیل مغایرت آشکار مصوبه دولت آقای روحانی با قانون اساسی، جلوی اجرای مصوبه را بگیرید. پس از برگزاری جلسه رسیدگی، آقای حسن شجاعی رئیس وقت کمیسیون اصل ۹۰ طی نامه محرمانه‌ای اعلام کرد که این کمیسیون صلاحیت رسیدگی به این موضوع را ندارد. به مناسبت اذعان استاندار تهران مبنی بر محدودیت‌های قانونی در توسعه نیروگاه‌های فسیلی، بازبینی این مناظره با نماینده سازمان حفاظت محیط زیست در برنامه ثریا خالی از لطف نیست. https://www.aparat.com/v/v430r9r

همانهایی که نیروگاه نساختند تا برق قطع شود،دوباره با همان استدلال های نخ نما در کشور مسئولیت گرفته اند و همان نساختن را ادامه می دهند. خدایا ما باید چندبار از یک سوراخ گزیده شویم؟

رسایی: لاریجانی به من میگفت چون مردم برجام را دوست دارند علیه آن صحبت نکنید وگرنه دور بعد رای نمی آورید! من گفتم خیلی از مردم اصلا برجام را نخوانده اند ولی من که میدانم در آن چه چیزی نوشته شده نباید سکوت کنم افتضاح برجام بیش از آنکه گردن روحانی و ظریف باشد، (به خاطر تصویب ۲۰ دقیقه ای در مجلس) گردن لاریجانی است 🌐 @Rahe_Dialameh

‌ ♻️ خشکسالی ایران؛ نتیجه جنگ اقلیمی نتانیاهو! 🔹محسن اربابیان: برژینسکی در کتاب «میان دو‌ عصر» می‌گوید که آمریکا به تکنولوژی دست یافته که با تغییر اقلیم علیه کشور متخاصم حمله می‌کند. 🔹۷۵ شرکت اسرائیلی در ترکیه بر تغییر اقلیم ایران متمرکز شده‌اند، الان دریاچه وان ترکیه پر از آب است اما دریاچه ارومیه خشک شده. 🔹تصاویر ماهواره‌ای نشان می‌دهد که ابرهایی که قبلاً از سمت مدیترانه به ترکیه و سپس ایران می‌آمدند الان بدون گذر از کشور ما، به سمت باکو منحرف شده‌اند. 🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: ┏━━━━━━━🇮🇷┓ Eitaa.com/rasaee ┗━━━━━━━━━┛

یک حقیقت تلخ از مجلس دوازدهم در یک سالی که از شروع به کار مجلس دوازدهم گذشت، خیلی از مردم پرسیده اند که اولا چرا دستور جلسات مجلس با مشکلات و اولویت های جامعه فاصله دارد و ثانیا چرا مثلا خود بنده طرح خاصی را برای تصویب در صحن، پیشنهاد نداده ام؟ پاسخش در همین سخنانی است که حجه الاسلام رسایی نماینده تهران روز گذشته مطرح کرد. وی با صراحت گفت که معاونت قوانین مجلس در هماهنگی کامل با رییس مجلس اجازه در دستور آمدن بسیاری از طرح های نمایندگان را نمیدهد و متاسفانه مجلس یک نفره اداره میشود. به عنوان مثال خود بنده مرداد سال گذشته یک طرح کارشناسی و به اصطلاح چکش کاری شده درباره "تحریم" که حاصل کار یک اندیشکده معتبر بود را در سامانه مجلس بارگذاری کردم اما بعد از یک سال هنوز خبری از اعلام وصول آن نیست و معلوم هم نیست که تا پایان این دوره، اصلا اراده ای برای در دستور آمدن آن وجود داشته باشد. اینها بخشی از حقایق پنهان مجلس است که لازم است شما مردم بدانید تا بهتر متوجه شوید چرا مجلس نه تنها در راس امور نیست بلکه تلاش میشود تا کاملا در حاشیه و انزوا باشد در حالیکه من معتقدم اگر حداقل ۱۵۰ نماینده مستقل و جوان در یک دوره مجلس حاضر باشند، موتور مجلس تازه روشن خواهد شد و آن وقت مجلس میتواند پیشران حرکتهای بزرگ در کشور شود. @Sabety_ir ✅

#کلیپ #وصیت_عشق نهم صفر(۹ صفرالخیر) #سالگرد ارتحال عارف بی بدیل و صاحب مقام جمع الجمعی حضرت علامه آیة الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی «قدس الله نفسه الزکیه» #علامه_طهرانی •┈┈•••✾🌿🌺🌿✾•••┈┈• مَسْجِد وَ مَکْتَبْ اِمٰامِ صٰادِقْ عَلَیْه‌ِ الْْسَلٰامْ @imamsadegh_mosque

⚡️ماجرای اسرائیل بزرگ به روایت مرشایمر؛ نقشه مخفی صهیونیست‌ها برای تصرف خاورمیانه! 🟡"دیوید بن‌گوریون در سال ۱۹۱۸ متنی نوشت که در آن اهدافش را از «اسرائیل بزرگ» توصیف می‌کند، شامل اسرائیل در خط سبز، غزه، کرانه باختری، بخش‌هایی از کرانه شرقی رود اردن، جنوب سوریه، جنوب لبنان و شبه‌جزیره سینا | اسرائیل هرگز نگفته که مرزهای نهایی‌اش چیست، دلیلش این است که اسرائیلی‌ها نمی‌خواهند این قضیه را آشکارا بگویند اما قطعا آن‌ها یک اسرائیل کوچک نمی‌خواهند!" ☀️ @shidtv

⚫️ادامه تبعات ویرانگر سفارت عباس آقا در باکو! ▪️در مورد سفارت عباس موسوی در باکو در طول سال‌های گذشته بسیار نوشته‌ و دیگران هم گفته‌ و نوشته‌اند اما نمی‌دانم چه کسی پشت این بابا است که باوجود همه ویرانگری‌هایی که حضور چند ساله‌اش در باکو برای ایران، ملت ایران، امنیت ملی ایران و منافع ملی کشورمان در بر داشته، بیخ گوش رئیس دولت بنشیند و برایش مافیای ضدبشری، ضدشیعی، ضدخدایی و دیکتاتوری علیف و باند مخوف صهیونیستی‌اش را سفیدشویی کند. اما وقتی نگاهی به سال‌های سفارت عباس موشوی می‌کنیم بیش از پیش به این حضور ویرانگر و پر از تبعات غیرقابل جبران پی می‌بریم. ▪️در طول سال‌های حضور در باکو، خدماتی که او به رژیم علیف ارائه داد چنان زیاد و پیوسته بود که اگر یک هزارمش را هم به ملتی که او نماینده‌اش در آنجا بود ارائه می‌داد امروز شاهد هم‌دستی علیف صهیونیست، ضدشیعی و ضدایرانی با صهیونیست‌ها نبودیم که اجازه دهد از خاک و آسمان شمال ارس برای حمله به ایران و شکل‌گیری این همه ویرانی و شهید استفاده کنند! اما چه باید کرد که متاسفانه لالایی‌های مسموم و هدفمند سیدعباس موسوی که آن روزها بنام «عباس باکویی» معروف بود باعث شد تا مقامات در تهران چنان احساس امنیتی از رفتارهای وحشیانه و ضدایرانی علیف داشته باشند که روز حادثه توان هیچ حرکتی را نداشتند!! ▪️در واقع، گزارش‌های غلط و سراسر دروغ عباس آقا به تهران در کنار نفوذی‌های 200 دلاری علیف در تهران کاری کردند که او صدها بار علیه عالی‌ترین مقامات کشورمان جسارت کند و عباس آقا هم ماستمالی و در تهران کسی نتواند هیج موضعی بگیرد. 🇮🇷@SyrianKhabar

▪️با اطلاع می‌گویم و می‌نویسم که حضور عباس موسوی در باکو چنان برای علیف و باند مخوف و تبهکارش حیاتی و مهم بود که وقتی در دولت سیزدهم چند نفر را به عنوان سفیر جدید در باکو معرفی کردند با مخالفت صریح و بهانه‌های بنی‌اسرائیلی علیف روبه‌رو شد تا عباس آقا در باکو بماند و به خدمات مشعشع و فروزانش برای علیف صهیونیست ادامه دهد. ▪️همان روزها هم نوشتیم و نوشتند که باید سال‌ها بگذرد تا ابعاد خدمات بی‌حد و حصر عباس موسوی به باند ضدایرانی علیف روش شود! در حالی که برخی در تهران با زن علیف شراکت تجاری در حوزه کشتیرانی و حمل و نقل کالا داشتند، پشتوانه‌های سیاسی برای تداوم حضور عباس موسوی در باکو فراهم می‌شد تا جایی که چند بار تلاش سیدابراهیم رئیسی برای جابجایی او راه به جایی نبرد. در آینده پرده از تجارت‌ها، شراکت‌ها و زد و بندها برداشته خواهد شد و ما همیشه امیدوار بودیم که در وزارت خارجه افراد دلسوزی باشند که به این مسائل رسیدگی کنند، اما چه می‌شود کرد که برای برخی منافع ملی حرف آخر را می‌زند! ▪️در دوره حضور عباس موسوی در باکو شاهد تعطیلی پشت سر هم مراکز فرهنگی، دینی، اجتماعی و حتی سیاسی کشورمان در آنجا بودیم! ما در ایران حرص می‌خوردیم اما عباس آقا گزارش می‌داد که خبری نیست و این‌ها همه‌اش شایعات رسانه‌های مخالف گسترش روابط تهران – باکو است! اما تشت رسوایی بالاخره روزی می‌افتد و روسیاهی به ذغال می‌ماند! نشریات مختلف کشور و رسانه‌های دلسوز گزارش می‌نوشتند اما برخی‌ها دنبال پیدا کردن خط و ربط‌ها و چگونگی رسیدن این گزارش‌ها به گوش دلسوزان و ایران‌دوستان بودند! شاید باورتان نشود که اگر نام برخی‌ها را بنویسم که چه کسانی که در تریبون‌ها فریاد دفاع از ایران را سر می‌دادند اما در خفا وعده دادگاهی کردن امثال ما را می‌دادند! ▪️اما حالا دادگاهی در باکو ایران را بابت پرداخت نکردن اجاره املاکش جریمه کرده است! باورتان می‌شود؟ املاکی که ایران در دوره شوروی در باکو خریداری کرده بود، زمانی که نامی از رژیم جعلی و صهیونیست باکو هم در میان نبود و علیف داشت خاک‌بازی می‌کرد! در حالی که در همان سال‌های حضور عباس موسوی در باکو رژیم علیف به دستور مستقیم شخص او برای تنگ‌تر کردن حضور ایران در باکو مراکز فرهنگی و دینی ایران را تعطیل می‌کرد، علیه املاک ایران در باکو هم شروع به فتنه‌گری کرد و عباس آقا هم با سکوت این رفتار رژیم علیف را توجیه می‌کرد و شک نداشته باشید که در این زمینه حتی یک گزارش هم به تهران نفرستاد! ▪️«خاطرم هست که سال گذشته روزنامه فرهیختگان گزارش مفصلی در این باره منتشر کرد اما با واکنش منفی وزارتخارجه زمانِ رییسی روبرو شد و حتی روزنامه را به خاطر این گزارش افشاگرانه که صرفا دنبال حفظ منافع ملّی بود توبیخ کردند. در آن دوره هنوز عباس موسوی سفیر مستقر در باکو بود و فکر میکنم این برخورد با روزنامه، با پیگیری او صورت گرفت. والّا کدام وزارت‌خارجه‌ای، رسانه‌هایش را به خاطر هشدار نسبت به تصرف عداونی املاک مملکت در کشور دیگر، تحت پیگرد قرار می‌دهد؟ کدام آدم وطن‌پرستی، نسبت به این خیانت ساکت می‌ماند؟» ▪️جالب این است که وزارتخارجه اجازه خرید ملک ۲٠ میلیون دلاری به باکو در پاسداران برای استقرار سفارت جدید داد، اما این باج‌دهی ثمربخش نبود. حالا ساختمان رایزنی، مدرسه ایرانیان، بانک ملّی، دفتر رهبری، کمیته امداد و... در معرض مصادره هستند. وزارت‌خارجه هم ساکت است و البته رئیس جمهور هم با لالایی‌های مسموم امثال عباس موسوی دنبال باز کردن کریدور ناتویی و ضدایرانی زنگزور است! وقتی رئیس دولت می‌‌آید و می‌گوید «تقصیر ایران است که روابط با رژیم صهیونیست علیف خوب نیست!» به نظر شما آدم سرش را باید به کجا بکوبد! چه کسی این مزخرفات را در گوش مسعود پزشکیان خوانده است! ▪️پرونده به این مهمی را انکار و کتمان کردند و گفتند ما وکیل گرفتیم تا مساله را حل کند. از کی تا حالا الهام علیف قمارباز و فاسد، حکومت قانون شده است که دادگاهش علیه سیاست‌های او رای بدهد؟ البته خودشان به خوبی می‌دانستند دارند چه کار می‌کنند! و امروز عباس موسوی به واسطه خیانتی که در این زمینه کرده و به منافع ملی ایران چنین ضربات جبران‌ ناپذیری وارد کرده به جای آنکه محاکمه شود، بیخ گوش رئیس دولت که همزمان رئیس شورای دفاع نیز هست نشسته و دارد جنایت‌ها و خرابکاری‌های رژیم فاسد، دزد و ضدبشری علیف را توجیه و ماستمالی می‌کند... اما کسی نمی‌تواند صدای ما را خاموش کند، ما به مبارزه ملی و میهنی خود برای احقاق حقوق ملت ایران ادامه خواهیم داد و مقابل همه نفوذی‌ها خواهیم ایستاد. 🇮🇷@SyrianKhabar

حجت‌الاسلام قنبریان روحانی متفکر، عمیق، خوش‌فکر و صاحب‌سواد است که سال‌ها در فضای فکری و فرهنگی دانشگاه‌های کشور از جمله دانشگاه تهران، محل رجوع نسل جوان انقلابی، عدالت‌خواه و دغدغه‌مند بوده. کسی که سخنانش برآمده از سال‌ها مطالعه قرآن و نهج البلاغه‌، تجربه‌ی میدانی، و فهم عمیق از متون دینی و واقعیات جامعه است. ‏با این‌همه، جای چنین چهره‌ای در تریبونی مثل نماز جمعه، آشکارا خالی‌ست؛ تریبونی که زمانی قرار بود “سنگر انقلاب” باشد، اما امروز در بسیاری از شهرها به منبری بی‌مخاطب برای حرف‌های بی‌اثر تبدیل شده است. سخنانی بی‌رمق، که نه عقل دانشگاهی را اقناع می‌کند و نه دل جوان انقلابی را گرم. ‏اگر شورای سیاستگذاری ائمه جمعه واقعاً به‌دنبال احیای جایگاه نماز جمعه است، راه آن مشخص است: میدان دادن به روحانیونی مثل آقای قنبریان که هم ریشه در اندیشه‌ی امام و رهبری انقلاب دارند، هم قدرت تحلیل دارند، و هم زبان مخاطب امروز را می‌فهمند. ‏این فقط یک توصیه نیست؛ یک مطالبه‌ی جدی و البته یک هشدار است: ‏امثال آقای قنبریان را به نماز جمعه بیاورید، ‏پیش از آن‌که نماز جمعه، برای نسل جوان، به خاطره‌ای بی‌اثر تبدیل شود. @alijafari_57✅

‏بازی دوسر برد برای الیگارشی؛ این بار با پرچم خلق پول /سید یاسر جبرائیلی آقای دکتر مهدی طغیانی نماینده مردم شریف اصفهان در نامه‌ای شگفت‌انگیز به رئیس کل بانک مرکزی، خواهان کنار گذاشتن سیاست انقباضی و تحریک هدفمند تقاضا و تسهیل تامین مالی بنگاه‌ها از طریق خلق نقدینگی شده است. این برادر اصولگرا و فارغ‌التحصیل دانشگاه امام صادق(ع)، هموست که زمانی که ما می‌گفتیم افزایش نرخ ارز عامل تورم است و موجب افزایش نقدینه‌خواهی می‌شود، مدعی بود «بیخود وارد بحث‌های غیرعلمی و پیش پا افتاده سطحی که مثلا منشا تورم نرخ ارز است نشویم؛ این‌ها در بحث‌های علمی تعیین تکلیف شده است. خلق پول درون زا عامل تورم در اقتصاد است». او که بهمن ۱۴۰۱ گفته بود «سیاست بانک مرکزی مبنی بر افزایش نرخ بهره بانکی می‌تواند منجر به کاهش جدی تورم شود»، اینک نگران نرخ بهره بانکی بالا شده و نوشته است: «جذب حداکثری نقدینگی از طریق نرخ‌های بهره بالا به حذف ظرفیت‌های فعال اقتصادی منجر می‌شود». مبادا تصور بفرمائید که مهدی طغیانی و امثال او ثبات فکری ندارند و تناقض می‌گویند. اتفاقا در دو رویکرد بظاهر متناقض وی، یک هدف ثابت وجود دارد: توزیع رانت به نفع الیگارشی؛ یک بار رانت ارزی، یک بار هم رانت نقدینگی. چگونه؟! مهدی طغیانی از طرفداران دو آتشه افزایش نرخ ارز بوده است. افزایش نرخ ارز یعنی انتقال سیستماتیک ثروت از طبقات پایین و متوسط به سوداگران ارزی و صاحبان دارایی‌های دلاری. در جامعه‌ای که اکثریت آن فاقد دارایی ارزی‌اند، رشد نرخ ارز به فروپاشی قدرت خرید مردم و تقویت ثروت اقلیت دارا انجامیده است. در ساختار دلاریزه‌شده اقتصاد ایران، افزایش نرخ ارز منجر به رشد بی‌وقفه قیمت‌ها و در نتیجه افزایش شدید نقدینه‌خواهی (Money Demand) می‌شود. هم تولیدکنندگان و هم مصرف‌کنندگان برای پاسخ به هزینه‌های جدید، به پول بیشتری نیاز دارند. این شرایط بحرانی دوگانه می‌سازد: تورم همراه با کمبود نقدینگی. در چنین وضعیتی، طغیانی نسخه‌ای تازه می‌پیچد: تسهیل مالی برای بنگاه‌ها و تحریک تقاضا. اما تجربه‌های گذشته نشان داده که خلق نقدینگی در چنین شرایطی، تنها به تزریق رانت به نهادها و شرکت‌های برخوردار منجر می‌شود. اعتبار به جای هدایت به سمت تولید واقعی، وارد مدارهای بسته رانت و فساد خواهد شد. هزینه افزایش نرخ ارز را همه ۸۶ میلیون ایرانی داده‌اند، اما موهبت خلق نقدینگی برای جبران افزایش نرخ ارز، نصیب اقلیت متصل به جریان‌های قدرت و ثروت خواهد شد. آنچه در اینجا رخ می‌دهد یک الگوی تکرارشونده است: نابرابری اول، از دل سیاست ارزی آزاد بیرون می‌آید، و نابرابری دوم از مسیر خلق پول و تخصیص رانتی آن. این چرخه معیوب، اگرچه با زبان فنی سخن می‌گوید، اما عملاً به زیان مردم و به نفع صاحبان قدرت و ثروت عمل می‌کند. @syjebraily

علم یا جهل عوامل خیانت تاثیری در نتیجه ندارد / سیدیاسر جبرائیلی یکی از نمایندگان مجلس گفته است: «تولید گوشت قرمز ۱۸ درصد کاهش داشته است. در سال ۱۴۰۳ نسبت به ۱۴۰۰ حدود ۷۷ درصد افزایش واردات داشتیم عددی حدود ۱.۳ میلیارد دلار واردات شده است». ‏کاهش ۱۸ درصدی تولید گوشت قرمز و رشد ۷۷ درصدی واردات در فاصله سال‌های ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۳، یک رخداد طبیعی یا نتیجه یک خطای موردی نیست، بلکه حاصل طبیعی یک الگوی سیاست‌گذاری معیوب و ضدتولیدی است. ما با مدلی مواجه‌ایم که در آن دولت به جای مواجهه ساختاری با ریشه‌های تورم، فشار مهار آن را به دوش تولیدکننده انداخته است. قیمت نهاده‌های دامی را با گران‌سازی ارز افزایش داده‌اند و این افزایش هزینه، مستقیما به تولیدکننده تحمیل شده است. هم‌زمان، قیمت محصول نهایی ـ در اینجا گوشت قرمز ـ را به‌صورت دستوری سرکوب کرده‌اند! نتیجه روشن است: کاهش تولید، از دست رفتن صرفه اقتصادی، و جایگزینی فزاینده واردات به‌جای تولید داخلی. این فرایند، تنها به زیان دامدار نیست؛ بلکه معیشت مردم، اشتغال ملی، و امنیت غذایی کشور را تهدید می‌کند. این پدیده، بازتاب نوعی پارادوکس ساختاری در اقتصاد ایران است: مواد اولیه، چه وارداتی و چه داخلی، به نرخ ارز وابسته‌اند؛ اما قیمت فروش محصول نهایی تابع کنترل دستوری است. در نتیجه، تولیدکننده در میانه دو تیغه قیچی گرفتار می‌شود: افزایش مداوم هزینه‌ها و سرکوب نظام‌مند درآمد. در این شرایط، تنها کسانی که از رانت‌های ارزی و وارداتی بهره‌مندند، سود می‌برند؛ حال آنکه تولید ملی تضعیف، و وابستگی کشور تعمیق می‌شود. از سوی دیگر، با سرکوب مستمر دستمزدها تحت عنوان «مهار تورم»، قدرت خرید مردم را کاهش داده و بازار مصرف داخلی را نیز از رونق انداخته‌اند. یعنی همزمان با تضعیف تولید، تقاضا را نیز نابود کرده‌اند. به‌عبارت روشن‌تر، ما با یک «اقتصاد محاسبه‌ناپذیر» مواجه‌ایم: در آن تولیدکننده قادر به پیش‌بینی هزینه‌ها و سود خود نیست، سرمایه‌گذار امنیت ندارد، و نیروی کار دائماً زیر فشار معیشتی قرار دارد. این وضعیت، به‌جای ثبات و پیش‌بینی‌پذیری، بی‌ثباتی ساختاری تولید را نهادینه کرده است. مسئله نه فقط کاهش تولید گوشت قرمز یا افزایش واردات، بلکه بازتعریف نقش دولت در اقتصاد است. اگر دولت همچنان به جای حفظ ارزش پول ملی، حمایت از تولید در برابر نوسانات جهانی، در نقش تنظیم‌گر قیمت‌ها بدون کنترل هزینه‌ها باقی بماند، تولید ملی محکوم به نابودی است. برای بازسازی این چرخه، باید از سیاست‌های ارزی، تجاری و دستمزدی مبتنی بر عدالت تولیدی و استقلال اقتصادی آغاز کرد. در غیر این صورت، کشور به یک خام‌فروش و واردکننده دائم‌الاضطرار تبدیل خواهد شد. وقتی تنش‌های خارجی نظیر جنگ و تحریم را به این معادله اضافه کنیم، باید بگوئیم ما با یک خیانت سیستماتیک در اقتصاد مواجه هستیم. عوامل این خیانت، ممکن است عالم باشند یا جاهل؛ در نتیجه ماجرا تاثیری ندارد... @syjebraily