بدرقه سیدالشهداء عصر غیبت در مشهدالرضا علیه السلام @criticalknowledge🧬دانش حیاتی

بانگ «نه سازش، نه تسلیم، انتقام، انتقام» در حرم امام رضا علیه السلام @criticalknowledge🧬دانش حیاتی

🔸 محل تدفین رهبر شهید انقلاب مشخص شد اخلاقی‌امیری، نماینده مشهد: 🔹پیکر رهبر شهید انقلاب در رواق دارالذکر حرم مطهر امام رضا (ع) به خاک سپرده می‌شود./ تسنیم #بدرقه_یار @Akhbarmashhad

پست مهم رسانه رسمی رهبر شهید «هی ترامپ تو را می‌کشیم» @ali_bitarafan5

«حرف ما یک کلام ، انتقام انتقام» اونجایی هم که مردم شعار «مرگ بر سازشگر» دادن ، صداوسیما صدا رو قطع کرد و آهنگ گذاشت 😊😊😊 @Ebnehava

مرحبا به این #قیام_لله باز هم پیش قدم بودن #بصیرت_مردم نسبت به خواص جامعه. این مردم کار را تمام خواهند کرد. •┈┉•••✾•☫🇮🇷☫•✾•••┉┈• @imamsadegh_mosque

«یاءیتها النفس المطمئنه ارجعی الی ربک راضیه مرضیه فادخلی فی عبادی و ادخلی جنتی»

«اکنون، این ماییم و امانت او؛ دست بیعت از آستین اخلاص برآریم و در کف فرزند و...و تلمیذ مدرسه اش بگذاریم.» ✍شهید سید مرتضی آوینی ✊🇮🇷@m_a_tavallaie

بسم رب الشهداء و الصدیقین خیلی دوست دارم درباره این شب استثنایی بنویسم اما دلم یاری نمیده. هنوز گرفتار قبض و بسط روحم. یک بار در اوج شور، یک بار عادی‌، و تا شوری نباشه نوشته حیات و صفا پیدا نمی‌کنه. در عوض، به ذهنم رسید نوشته سید شهیدان اهل قلم، سید مرتضی آوینی رو درباره رحلت امام خمینی بذارم که به دلیل شباهت خلف امام به ایشون و شباهت فضای داغ هر دو می‌تونه حال مشابهی داشته باشه غیر از اینکه امام بنا به مشهور به فوت طبیعی مردند و حضرت آقا به دست اشقی الاشقیا شهید شدن و عاشورا رو مجسم کردند. آوینی شخصیت فوق العاده است. بسیار مستعد و هنرمند بود؛ طینت پاکی داشت؛ عمق معارف دینی رو لمس کرد و جوهر قلمش از ملکوت بود. در ادامه مقاله او درباره رحلت امام با عنوان معنادار «داغ بی‌تسلی» رو منتشر می‌کنم که عیناً وصف داغ رهبر شهید هم هست. @criticalknowledge🧬دانش حیاتی

✍ داغ بی‌تسلی، سید مرتضی آوینی (بخش‌های منتخب) داغ‌های همه تاریخ را ما به یکباره دیدیم، چرا که ما امت آخرالزمانیم، و خمینی، این ماه بنی هاشم، میراث‌دار همه صاحبان عهد بود در شب یلدای تاریخ. در عصر ادبار عقل و فلک‌زدگی بشر، در زمانه غربت حق، در عصری که دیگر هیچ پیامبری مبعوث نمی شد و هیچ منذری نمی آمد، خمینی میراث‌دار همه انبیا و اسباط ایشان بود و داغ او بر دل ما، داغ همه اعصار، داغی بی‌تسلی. ما را این گمان نبود هرگز که بی او بمانیم. آخر او آیتی بود که«ثقلین» را در وجود خود معنا می کرد، همه «ماتَرَک رسول الله» را، و ما می دانستیم که زمین و زمان می گردند تا انسان هایی چون او، هر هزار سال یکی، پای به دنیای گذارند. آخر آدم هایی چون او، قطب سنگ آسیاب افلاکند، مصداق حدیث «لو لاک» اند و غایت الغایات وجود... و حق است اگر با رفتن او زمین از رفتن باز ماند آسمان نیز ،خورشید سرد شود و ماه بشکافد و دریا ها طغیان کنند و باران خون از آسمان ببارد و مومنین از شدت ماتم دق مرگ شوند، و اگر نبود آن حجت غایب، تو بدان، بی تردید که همان میشد. کوران روز حشر در اینجا نیز کورند_ که :” من کان هذه اعمی فهو فی الاخراعمی” _ ونمی بینند. آنان از کجا بدانند که کدام امر عظیم واقع شده است؟ نه آنگاه که امام آمد و نه امروز که رفتند. اگرنه، این ولی خدا برای آنان حجتی میشد تا صدق قصص انبیا را باور کنند و چون سحره فرعون دربرابر این انقلاب به سجده درآیند که ” امنابرب موسی و هرون ” اگر نه، این ولی خدا برای انان حجتی میشد تا زهد وعدالت علی را باور کنند، حلم حسن را وشجاعت حسین را و…… و این ولی خدا برای آنان حجتی میشد تا عظمت حق را و همه صفات خدا یی را در وجودش بنگرد و انسان را، همچون خورشیدی که نورش از ازلیت تا به ابدیت را فرا گرفته است. داغ های همه تاریخ را ما به یکباره دیده‌ایم. یک بار دیگر این رسول اکرم است که در دنیا رفته است، یک بار دیگر این علی است که به شهادت رسیده است، یک بار دیگر این فاطمه است وحسن است وحسین است که ما را داغدار کرده اند، یک بار دیگر این مهدی است که در حجاب غیبت رفته است. دست ما اگر به نخل بلند وجود او نمی رسد، دست خمینی که می‌رسید. او آمد تا معنای «انتظار» را به این امت بیا موزد، در آینه وجود خود که اسوه مصادیق منتظران بود، و اکنون دیگر دور افلاک را مرادی نیست جز آنکه منتظر مهدی باشد. امام رفت و زمین ماند و ما نیز بر زمین ماندیم. با داغ جراحتی سخت بر دل و باری سنگین بر دوش . امام رفت تا بار تکلیف ما برگرده عقل و اختیارمان بار شود و همان سان که سنت لا یتغیر خلقت بوده است، چرخه بلیات ما را نیز به میدان کشد و آزموده شویم و این آیت ربانی درست درآید که ” لنبلونکم حتی نعلم الجاهد منکم و الصابرین”. اکنون این ماییم و امانت او. دست بیعت از آستین اخلاص برآریم و در کف فرزند و برادرش و تلمیذ مدرسه اش بگذاریم که اگر بعد از رحلت رسول الله ظهر حکومت اسلام به غروب خونین شهادت حسین بن علی و «شب بی قمر غیبت » انجامید، این بار امام فرصت یافت تا وثیقه حکومت را به معتمدین خویش بسپارد و این خود نشانه ای است بر این بار بشارت که خداوند اراده کرده است تا حزب الله و مستضعفین را به امامت و وراثت زمین برساند. @criticalknowledge🧬دانش حیاتی

دلا بسوزه به حال امام مجتبی خامنه‌ای امشب تنهاست... هیچ کدوم از اعضای خونوادش کنارش نیستن، تنهای تنهاست... هیچکس نیست دلداریش بده امامش دفن شده پدرش دفن شده همسرش دفن شده خواهرش دفن شده خواهر زاده‌ش و دامادش دفن شدن ۵ ماهه فرزندانشو ندیده تنهای تنهاست قربان دلت برم من امام عزیز و مظلومم خدایا خودت هواشو داشته باش خدایا میسپاریمش به خودت ŸŸ

حرف ما را که گوش نمی‌کنید؛ لااقل سخنان تحلیلگر ژئوپولیتیک آمریکایی را بشنوید، حقیقتاً جگر انسان می‌سوزد: راهبرد آمریکا در قبال ایران پس از آن‌چه «آتش‌بس» نامیده می‌شود، کاملاً روشن است. آمریکا با وعده صلح و دیپلماسی، به کسانی که فقط می‌خواهند زنده بمانند، نفس بکشند و به زندگی عادی برگردند، امید می‌دهد. اما هدف این است که هر برتری و اهرم فشاری را که طرف مقابل در اختیار دارد، از بین ببرد. در غزه، آمریکا چندین بار آزادی گروگان‌ها را تضمین کرد، اما بعد از توافق، از تعهداتش عقب نشست و اجازه داد کارزار نسل‌کشی و گرسنگی ادامه پیدا کند. این روند سال‌ها ادامه یافت تا این‌که حماس در نهایت همه گروگان‌ها را آزاد کرد. در مورد ایران نیز، آمریکا توانست تنگه هرمز را دوباره باز کند و میلیون‌ها بشکه نفت را بار دیگر وارد همان چرخه‌ای کند که در پی نابودی ایران است. ایران معمولاً تلاش می‌کند تا حدی صلح را حفظ کند. اما در چنین نبردی، صلح با خویشتنداری به دست نمی‌آید؛ بلکه فقط با یک پیروزی قاطع حاصل می‌شود و چنین پیروزی‌ای نیز تنها از مسیر تشدید تقابل ممکن است؛ هرچند این مسیر با رنج و خسارت همراه خواهد بود. چند هفته پیش «پیروزی کامل» ایران توصیف می‌کردند. بازار جهانی نفت تحت فشار بود، ذخایر راهبردی نفت آمریکا کاهش یافته بود، افزایش سفرهای تابستانی بازار انرژی را تحت فشار بیشتری قرار داده بود و انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا نیز نزدیک می‌شد. اما به‌جای ادامه این مسیر، مذاکره‌کنندگان ایرانی توافقی را با دشمنی امضا کردند این تصمیم مانند آن بود که یک ارتش، موقعیت برتر خود را روی بلندی رها کند و پایین بیاید تا در زمینی هم‌سطح با دشمن بجنگد. در نهایت نه پیروزی قطعی به دست آمد، نه توافقی ماندگار شکل گرفت و نه امتیازهایی که ردوبدل شد. ایران با منابع محدود و در حالی که از هر سو با دشمنان روبه‌رو است، تنها زمانی می‌تواند در یک جنگ فرسایشی موفق باشد که بتواند در فاصله آغاز جنگ تا انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در ماه نوامبر، بیشترین هزینه را به طرف مقابل تحمیل کند. اما اگر جنگ از این بازه زمانی عبور کند، ابتکار عمل دوباره به دست آمریکا و اسرائیل می‌افتد ؛ زیرا آن‌ها از نظر منابع مالی، امکانات، زیرساخت‌های نظامی، شرکای اقتصادی و شبکه متحدان، برتری قابل‌توجهی دارند. این‌طور وانمود نکنید جنگ پایان یافته ، جنگ پایان نیافته؛ فقط وارد مرحله‌ای پیچیده‌تر و فریبکارانه‌تر شده است. ایران لازم نیست مدام به قدرت‌هایی که فقط زبان قدرت را می‌فهمند ثابت کند که منطقی است یا دموکراتیک است. یا ایران با تحمیل هزینه‌های سنگین، طرف مقابل را به پذیرش یک توافق واقعی و پایدار وادار می‌کند، یا در این تصور که دیپلماسی به‌تنهایی می‌تواند نجاتش دهد، به‌تدریج فرسوده خواهد شد. نبرد برای بقا چیزی نیست که در آینده آغاز شود، همین حالا آغاز شده است. ✅ کانال شخصی علی‌اکبر رائفی‌پور در ایتا👇 🆔 @raefipour