به نظرم چیزی که فی البداهه نتونم حداقل ده دیقه راجبش صحبت کنم بدون حتی یه کلمه حاشیه چیزی نیست که بتونم راجبش سخنرانی کنم یا ارائه ش بدم 😔
نمیدونم چرا خیلی بدم میاد یه نفر یه خاطره رو اینجوری تعریف کنه:
بین من و دوستام یه بحثی میشه، من خیلی خشمگین میشم...
آقا راجب گذشته با فعل گذشته حرف بزننننن
Let's criticize!
میدونم تقویت نسبی متغیر از همه تقویتا موثرتره، ولی اصل پژوهشای تقویت رو حیوانات انجام شده
به نظرم یه تفاوتی باید وجود داشته باشه
بچه ها موش نیستن که هر چی بیشتر تو چرخشون بچرخن بهتر باشه
بچه ها آدمیزادن
خب فوقش اینه که کمتر می چرخن، جای دو تا پایه یه پایه جهشی میخونن، ولی حداقل روانشون سالمه
در حقیقت جمله مادره باید اینجوری میشد:
he never knew what was coming, so he get Schizophrenia 😔😂😂
بذارید براتون ترجمه کنم. از قرمزه شروع می کنیم:
- عه تو یه پسر داری؟ من سه تا دارم
- سه تا پسر؟ تو باید به خودت افتخار کنی!
- دوتاشون خوبن اما آخری یه نابغه واقعیه، به تازگی یه پایه رو جهشی خونده.
- دقیقا مثل هوریس من (اسم بچشه) اون دو تا پایه رو جهشی خوند و تو 16 سالگی رفت هاروارد و الانم بیزینس کوچیک خودشو داره.
- زندگیت رویاییه (ینی انگار رویاست انقد خوبه)
در سکانس بعدی در حقیقت قرمزه مشکی پوشیده😂
- میشه افتخار بدی و یه توصیه فرزندپروری بهم بکنی؟
- جسیکا حتتتما، با کمال میل
- هوریس واقعا بچه محشریه، من میخوام پسرم مثل اون بشه.
- کلیدش سردرگم کردن بچه ست!
وقتی A میگرفت (ینی همون بیست، نمره تاپ) بعضی وقتا خودمو خوشحال نشون میدادم، ولی بعضی وقتا هم خودمو ناراضی نشون میدادم. بنابراین هیچ وقت نمی دونست چی میشه (ینی نمی تونست پیش بینی کنه مامانش خوشحال میشه یا ناراضی) و حتی بیشتر هم تلاش می کرد.
- پس به جای هیچ پاداشی، پاداش متغیر؟ من عاشقشم
- تستش کن بهم خبر بده!