- متن - درمانگران باید به درمانجویان یاد بدهند که در زنجیره رفتاری، رفتار نامطلوب را در همان حلقه های اول زنجیره بلاک یا سرکوب کنند. برای مثال وقتی دارند به طرف کابینت میروند تا یک بسته چیپس سیب زمینی بردارند باید این رفتار را متوقف کنند. رفتن به طرف کابینت، باز کردن درب کابینت، برداشتن بسته چیپس، باز کردن آن، خوردن اولین برگه چیپس به منظور امتحان کردن قدرت ارادهٔ خود، راه به جایی نمیبرد. قدرت اراده در این است که بتوانید خودتان را در اولین حلقه متوقف کنید نه در حلقه های بعدیِ زنجیره رفتار نامطلوب. - منبع -

There is nothing more painful than being desperate. No Way Back No Way Forward Just sit and try not choking your self.

چه جیمِ باحالی حتی ننوشته جیمز (اسمش جیمز پروچاسکاست) نوشته جیم میزان گشودگی 😔😂

خیلی جالبه که مردم تو گوگل مپ کامنت انگلیسی میذارن خب دوست عزیز خارجیا که نمیان برن تو مغازه های ما، باید فارسی بنویسی هم وطنای محترم بخونن 😐😂

اینم سنجاق میکنم که تو چش باشه🤣 چرا جدیدن از دعوا و کل انداختن خوشم میاد ینی میدونم درمقابل زهرا این منم که درنهایت کم میارم ولی بازم دلم میخاد تلاش خودمو بکنم🤣

ولی من چن دیقه پیش تصمیم گرفتم بیخیال جواب دادن بشم پس راحت باش 🤣🤣

خب بذارید چن تا متن براتون بذارم در حقیقت به خاطر وقفه دو هفته ای و نهصد صفحه عقب افتادن، برنامم به قددددری فشرده شده که فرصت نمیکنم وسط خوندن عکس بگیرم بفرستم. مینویسم شماره صفحه رو که بعدا اگررر وقت شد بفرستمش.

- متن - بتلهایم: «این درست همان چیزی است که مسئولان مدرسه نباید در مورد کودکان در خودمانده انجام دهند. وظیفه ما این است که برای آنها دنیایی ایجاد کنیم که کاملاً با دنیای ناامید کننده ما متفاوت باشد، دنیایی که آنها همان طوری که هستند، وارد آن شوند. تمام آنچه در بالا مطرح شد، به این معناست که کودک درخودمانده باید احساس کند که ما در دنیای خصوصی او با او هستیم، نه این که بارها و بارها پیش خود بیندیشد که همه از من میخواهد تا دنیایم را کنار بگذارم و وارد دنیای آن‌ها شوم» (۱۹۶۷، ص ۱۰) - منبع -

این درباره کودکان اوتیسمه ولی در حقیقت اکثر والدین این کارو با بچه هاشون می‌کنن، درسته در بیشتر موارد باعث اوتیسم شدن بچه هاشون نمیشه ولی اقدام بسیار ظالمانه‌ایه.

تو حرف نزن عه🤣

میخوام حرف بزنم 😔 راجب ریشه های احتمالی هر چی نباشه من حامی امور کودکانم بذا به یه فرصت لکچر راجب بچه ها تبدیلش کنم😔

اگه من جای همچین پدر و مادری بودم و میفهمیدم بچم آلرژی داره به تذکرای حتی کوتاه من، به این فکر میکردم که چی کار کردم اینطوری شده؟ : هیچ وقت بهش اعتماد نکردم و داره فریاد میزنه اگه هیچ وقت نمیفهمی که لیاقت اعتماد کردنو دارم میخوام نداشته باشمش چجوری فرزند گرام فهمیده هیچ وخ بهش اعتماد نکردم؟ مدام سرش غر زدم، مدام بکن نکن کردم، برای اشتباهاتش تحقیرش کردم، به شدت ازش محافظت کردم، به شدت نگرانشم که به طور واضحی قابل مشاهده ست و... اولین قدم برا اینجور والدین اینه که متوجه بشن که واقعا به بچه شون اعتماد ندارن. دومین قدم اینه که اعتماد کنن، حتی خدا عم با اینکه عاشق ماست ما رو آزاد گذاشته و بهمون اعتماد کرده. و سومین قدم اینه که دندون رو جیگر بذارن و واکنشای عجیب بچه ها رو تحمل کنن تا از بین بره. گمونم آدم باید پیامد رفتارهاشو بپذیره، همونجور که بچه ش هزاران بار وقتی اشتباه کرده پذیرفته که تحریم شه، باهاش قهر باشن، تنبیه شه و غیره والدم باید پیامدای رفتار اشتباه طولانی مدتشو صبورانه بپذیره.