بابام همیشه بهم میگفت دختر انقد حرص نخور [منظورش به جوشی بودنم بود] منم یه روزی مث تو بودم، ولی به سن من که برسی میبینی اینا فایده نداره. من که هنوز به سن بابام نرسیدم، ولی چیزی که فهمیدم اینه که بینش و به قول خودش هرم های شناختی پیشرفته😔😂 آدمو از حرص خوردن و جیغ و ویغ کردن رشد نمیده به سمت آرامش. خسته شدن این کارو میکنه، فرسوده شدن اینکارو میکنه، یه جایی آدم وا میده. کل انرژیش فقط به نوشتن یه جمله رو یه کاغذ میرسه و نه بیشتر.

یاد چرخه پاسخ به استرس سلیه افتادم مرحله اول هشداره، مرحله دوم مقاومت، مرحله سوم فرسودگی البته اسمشون غلط اندازه منظور از هشدار همون اطلاع از خطره مقاومت ینی با وجود سطح بالای فشار روانی بدن همچنان سمپاتیکو روشن نگه میداره و سعی میکنه همزمان کارکرد عادیشم داشته باشه تو مرحله سوم دیگه نمی‌کشه، کارکرد عادی خراب میشه

به یه چیز دیگه عم امروز داشتم فک میکردم میدونید یه جورایی کنار اومدن با دیگران به نفع خود آدمه قبلا که خشمم زیاد بود همش دلم میخواست به همه بگم درست رفتار کنن، تهدید کننده یا آزار دهنده نباشن. الان دنبال بهترین حالت برا خودمم البته تا جایی که کارکردهای عالی همچنان فعال باشن [ینی یه خشمِ یهویی طغیان نکنه🤣] و بهترین حالت برا من همیشه اینه که دیگران یادشون نیاد چقد تهدید کننده و آزار دهنده ن چون صرفا تهدید کننده تر و آزار دهنده تر میشن

هر چند اینکه یه عالمه فشار به خودم تحمیل کنم برا اینکه یادشون نیاد یه خورده انصاف نیست🤣 از یه جا دیگه میزنه بیرون 🤣🤣 میدونم ولی خب این فعلا بهترین حل مسئلمه🤣

یه دوست عزیزی این آلبومو برام فرستاد چن روز پیش گوشش دادم و دقیقا جمله اولش جمله ای بود که تو کل روز داشتم به خودم میگفتم 😔 کلا نمیدونم چرا انقد درگیر تلاش کردنم 🤣 حتی اگه هیچ کار خاصی نکنم ذهنم درگیر کاراییه که باید اتفاق بیفته 🤣

کلش عالیه فقط یه جمله کاملا بی ربط به فضای من داره که دیگه خودتون میفهمید 🤣

البته این من بهترینم حالت کنایی داره ها جون مادرتون میس اندرستود نکنید همینم مونده اینجام خودمو اثبات کنم

خاله infp

منِ estj 🤣 تازه خونه ها رو مرتب کردم مثلا😔

missed you :)