یه چیزی فراتر از یه جمله انگیزشیه ایدئولوژی من در زندگیه 😔✨

بهترین توجیه ممکن از بازی لیام🤣

من که ترجیح میدم بقیه سریالو تصور کنم🤣

من از دامیانو متنفر بودم، به طرز عجیبی جدیدا به نظرم آدم جالبی به نظر میرسه هر چند هنوزم عکسشو ببینم رگ به رگ میشه مغزم ولی مصاحبه هاش یه purity خاصی داره اون بخش درمانگر وجودم به کمک و پذیرش تشویق میشه. انگار یه پسر بچه کتک خورده س یاد پسرخالم افتادم وقتی برا غذا خوردن کتک می‌خورد و آخر راضی میشد بشینه بهش غذا بدم دوستان کیوت ترین لحظه تاریخ بود 😔😂 با اینکه ده یازده سالم بود ولی غرور ترک خورده یه بچه چهار پنج ساله + بغض + قهر از ضارب + آروم نشستن و غذا خوردن واقعا نمکی بود 😔😂

بعد چون قهر بود و بهش برخورده بود دیگه بیرون غذا نمی‌خورد، یادمه یه دفه پشت در اتاق قشنگ به در تکیه داد بود داشتم بهش غذا میدادم، در حالیکه داشت سعی می‌کرد گریه نکنه و لباشو جمع کرده بود😔🤣 از اون جالب تر این بود که این چند دیقه احتمالا تنها چند دیقه ای بود که این بچه جیغ نمیزد از رو سر و کله ما بالا نمی‌رفت و اصلا نشسته بود 🤣

در هر صورت اینکه به نظرم دامیانو از نقطه نفرت محض به مقداری پذیرش در ذهن من رسیده باعت نمیشه از همه آهنگاش خوشم بیاد 🤣 ولی این قشنگ بود 😔

[چیزی که در ذهن بیشتر مردم به نام «هویت شخصی» تعریف می‌شود، خیلی مستقیم به Fi مربوط است. چرا؟ چون فردی که Fi قوی دارد مثلاً INFP یا ISFP، به‌طور طبیعی برای چیزها «ارزش» تعیین می‌کند و بر اساس آن ارزش‌گذاری، به آن چیزها «برچسب هویتی» می‌دهد. یعنی او تعریف می‌کند: «این چیز چیست؟ چه ارزشی دارد؟ کجای دنیای من می‌ایستد؟» برای همین گفته می‌شود Fi فقط احساس خام نیست؛ بیشتر ارزش‌گذاری درونی است. خیلی‌ها این حرف را به اشتباه بزرگ می‌کنند و می‌گویند: «پس Fi یعنی اخلاق‌گرایی و اصول اخلاقی.» نه. Fi در اصل فقط دارد ارزش را مشخص می‌کند، نه لزوماً قضاوت اخلاقی و خوب/بد اجتماعی. حالا این خیلی مهم است: کاربر Fi همین کار را با خودش هم می‌کند:رارزش خودم چیست؟ من کی هستم؟ من چه کسی هستم، و چرا؟ بعد بر اساس این درک درونی، خودش را تعریف و نام‌گذاری می‌کند. به همین دلیل هم معمولاً از این‌که بقیه رویش برچسب بزنند یا سعی کنند او را تعریف کنند ناراحت می‌شود. برای او، «تعریف من از خودم» یک حق شخصی و غیرقابل‌مداخله است. به بیان دیگر: Fi ذاتاً کارکردی فردگراست. Ti هم فردگراست، ولی از جنس دیگری.] #پخش_نکنید 🤣

امروز فهمیدم چرا انقد بدم میاد کسی پاشو بکنه تو کفش من و سعی کنه منو، تجربیاتمو، احساساتمو یا افکارمو تعریف یا بازتعریف کنه یا حتی سعی کنه تضادشو با بقیه قسمت ها نشونم بده اینجوری میشم که داداش این منم که دارم با این چهارچوب زندگی میکنم و هیچی ازش بیرون نزده، اینکه به نظر تو بیرون میزنه ینی درست نفهمیدی منو والا 😔😂

[در یک تماس آنلاین Zoom داشتیم بازی «دو تا حقیقت و یک دروغ» انجام می‌دادیم. من «رنگ مورد علاقه من آبی است» را گذاشتم به‌عنوان دروغ. چرا؟ راستش من نمی‌دانم رنگ مورد علاقه‌ام چیست. از نظر اجتماعی یاد گرفته‌ام که وقتی می‌پرسند «رنگ مورد علاقه‌ات چیه؟» باید چیزی بگویم، اما در عمل برایم خیلی روشن نیست. فقط می‌دانستم آبی نیست، پس مطمئن بودم که این جمله می‌تواند دروغ امن باشد. خنده‌دار است، اما نشان می‌دهد: در خیلی از موارد من از خودم ـ به‌عنوان «فرد با یک سلیقه خاص» ـ جدا هستم. مخصوصاً وقتی به این سؤال می‌رسیم که «من که هستم؟» بنابراین: از نظر متعارف، بله، خیلی از کاربران Ti حس «هویت کلاسیک» ندارند. یعنی حس هویتشان از جنس «این منم، من این‌جوری‌ام، من فلان چیز رو دوست دارم، من این ارزش‌ها رو دارم»، به سبکی که برای کاربران Fi خیلی طبیعی است، نیست.] #پخش_نکنید 🤣

و جالب اینه که شبیه اینم هستم هیچ وخ رنگ مورد علاقه ندارم 🤣 چهارچوبی که منو تعریف میکنه خیلی منعطف و گسترده س. شاید چون fi آخر دارم نمیدونم به هر حال چیزی که منو تعریف میکنه هیچ وخ گزاره های مشخص نیست. همیشه ترکیبه. ترکیب خاصی از رنگ ها ترکیب خاصی از گل ها و غیره

اگه میشه لطفا اول از کاربرای حذف شده درم بیار بیرون تا بگم it'll be my honor 😔✨