انقد شبیمه که گریه م میایه 😭🤣🤣 مخصوصا گزینه اگه منم واکنش شدید نشون بدم ممکنه حالش بدتر بشه

بعد میدونید چی میشه اون اتفاقی که داره برا اون میفته توسط نورون‌های اینه ای تو مغز من شبیه سازی میشه، منم نیاز به تخلیه هیجانی دارم ولی نمیتونم اینکارو بکنم چون باید به خوبی تاثیر واکنش‌هامو برآورد کنم 🤣 و این قضیه خیلی اوکیه در حالت روزمره چیزی که اوکی نیست اینه که دو سه سال تو همچین رابطه ای که هفت بیست و چهار (وقتی به خواب میری و وقتی از خواب بیدار میشی) باید این کارو بکنی بمونی

و دقیقا به خاطر نقش حرفه ای کوفتیت و دانش روانشناختیت به خودت اجازه ندی فاصله بگیری و در نهایت که یکی میاد نجاتت میده و بهت میگه بابا ولش کن این آدمو، و توعم بالاخره بیخیال میشی و ولش میکنی، هرگز نمیتونی از شر احساس گناهش خلاص شی تو بر خلاف خودپنداره کمک‌رسان خودت، اصول حرفه‌ایت، و هر چیزی که ارزش میشمردی، یه نفرو زمانی که بیشتر از همیشه بهت نیاز داشت ول کردی

به نظرم حتی اگه رسپراسیتی (دو طرفه بودن رابطه) وجود نداشته باشه، سوشال ساپورت (حمایت اجتماعی) میتونه حضور داشته باشه به شرطی که دیگران به طرف حق بدن بابت مشکل دوستش ناراحت باشه. من خیلی با این قضیه مشکل دارم که حق ندارم بابت مشکل دیگران ناراحت باشم 🤣 از رفقایی که همزمان به دو طرفه بودن و سوشال ساپورت توجه میکنن تشکر میکنم😔😂 ینی به آدم اجازه میدن که بابت مشکلشون ناراحت باشه، علاوه بر اینکه یادشون نمیره تو یه رابطه دو طرفه هستن (مشکل اینه که این قضیه خیلی قابل درکه که آدما وقتی درگیرن یادشون بره در یک رابطه دو طرفه هستن😔 و قابل درک بودن = فشار بیشتر برا تحمل کردن🤣)

از کجا فهمید هدفم چیه😃😃🤣

خب کی پس بقیه رو رگیولیت کنه؟🤣 من دارم میبینم مثلا مامانم ذهنش درررگیره و از قضا به چیزی درگیره که تعارض منافعه، ینی اگه بیانش کنه به من آسیب میزنه و در عین حال بابت اون درگیری ذهنی بهش حق میدم خب میرم به جاش مسئله رو میگم و ازش میخوام بیشتر راجبش حرف بزنه و با درگیریش همدلی میکنم و سعی میکنم به اینکه کلماتش روح منو سوراخ میکنه توجه نکنم 🤣🤣 حالا اینجا یه حقی از طرف اون وجود داره خیلی وقتا حقی وجود نداره 🤣 ولی من میدونم اگه واکنشی که میخوامو نشون بدم طرف مقابل فرو می پاشه، یا حتی از تعادل خارج میشه، یا خودپنداره ش راجب خودش زیر سوال میره خب من اینکارو نمیکنم حتی به طور فعالانه در جهت تأیید خودپنداره ش بهش شواهد میدم (همون خودپنداره ای که با تکیه بهش داره در حق من ظلم میکنه)

این کارو زیاد میکنم به دیگران بابت نادیده گرفتن حقم احساس راحتی میدم🤣 اونم با دلایل بسیار قانع کننده بعد توقع میکنن خب و وقتی که دیگه اینکارو نمیکنم - چون حتی یک اپسیلون جای خالی در مغزم وجود نداره - طلبکار میشن

البته حقیقتا جدیدا دارم به طور فعالانه انتخاب میکنم، ظرفیت محدوده بنابراین چیزای خیلی مهمو که به خودپنداره ملت فشار بیشتری میاره نگه میدارم (و میذارم به خودم فشار بیاره🤣) و چیزای کمتر مهمو که فشار خاصی به خودپنداره شون نمیاره بروز میدم (که تبدیلش میکنن به فشار برا خودپنداره من، چون عموما پذیرفته نمیشه)

دلم برا اون ظرفیتم تنگ شده ولی خب جدیدا خیلی سریع تحت تاثیر قرار میگیرم اگه هر کدوم از روابطم حالت دو طرفه شو از دست بده خیلی سریع واکنش نشون میدم چن روز پیش به فاطمه میگفتم مث لپ تاپی که باتریش خراب شده باشه و فقط تو برق کار کنه، اگه منبع انرژیمو تو هر رابطه ای از دست بدم دیگه نمیتونم اون رابطه رو صاف نگه دارم، و به طور کلی چن درجه خرابتر کار میکنم

📩 پیام ناشناس جدید https://eitaa.com/criticize/7696 چ جالب چون من دقیقن برعکس همین کارو میکنم😁

تبریک میگم تو مث من منگل نمیشی 😔😂😂