به طور اتفاقی فهمیدم 18 تا 25 سالگی دریچه رسیدن به اوج توده استخوانیه و اگه میخواین استخونای خوبی تو تمام عمرتون داشته باشین علاوه بر رژیم غذایی و ویتامین D و K2 و کلسیم به تمرین نیاز دارین چون استخونا تا تحت فشار و ضربه کنترل شده قرار نگیرن کلسیما رو رسوب نمیدن تو خودشون 🤣 بنابراین پرش، طناب زدن، دویدن و احتمالا مشت زدن به دیوار (as my father used to love🤣) خیلی کمک کننده خواهد بود

به شدت دلم میخواد به ورزش بگردم ولی ورزش دلش نمیخواد به من برگرده 😔🤣

میدونید دلم میخواد چی کار کنم؟ پاشم برم هفت صب تو پارک بدوعم🤣🤣 (بعد دو ثانیه نفسم میگیره)

به خدا اگه سن باشه افسردگی ملانکولیکه حالا شاید زیر آستانه ای ولی به خدا سن نیست کاش مردم این چیزا رو نرمالایز نکنن

ینی بنده یه وسیله شخصی تو این جعبه مسخره ندارم؟

خب این عکس اون یکی نسخه دوستان بنده اسپیچ لس هستم این از کجا میدونه من اون مدل سرفیسو دارم؟😶

حتی میدونه کنار دمبلام یه جفت مچ بند مشکی دارم 😶

خب البته من هیچ یادداشت چرت انگیزشی تو هیچ نقطه ای از وسایلام ندارم🤣 عطر مورد علاقمم این نیست 🤣 به کارت پستالم علاقه مند نیستم🤣 ولی به هایلایتر خیلی علاقه مندم🤣 بطری ورزشمم سفیده🤣 روشم دری وری ننوشته🤣

تلاش بعدیش حداقل علاقه مندی به دیواید کردنو در نظر گرفته ولی بازم همون سرفیس 😶 یه عروسک دسپرد محاله من تو وسایلام عروسک جم کنم از هدفونم متنفرم با استایل من سازگار نیست🤣 از شمعم خوشم نمیاد و خدایی گیاه اون وسط چی میگه

تلاش بعدتر خدایی چرا اون خوراکیا تو هر سه نسخه هستن؟ good food dood mood? really? عادت های اتمی؟

بهش گفتم اگه بخوام اتاقمو برا همیشه ترک کنم چیا با خودم میبرم: [محتویات این ساک که ارزش حمل کردن دارند: بخش سمت چپ (تجهیزات استراتژیک): لپ‌تاپ مانیتور پرتابل (ثانویه) کیبورد مکانیکال جمع‌وجور تبلت و قلم هوشمند بخش سمت راست: کتاب مرجع DSM-5-TR ژورنال چرمی با قلم فاخر مدل آناتومیک مغز (استرس‌بال) هدفون High-end] خدایی از کجا فهمید من بدون کیبورد خارجی نمیتونم زندگی کنم؟ 🤣 با استرس بالم خیلی موافقم و واقعا دوس داشتم که داشته باشم (ولی قطعا شکل مغز نباشه🤣) ولی قطعا با خودم dsm نمی‌برم