بهش گفتم اگه بخوام اتاقمو برا همیشه ترک کنم چیا با خودم میبرم:
[محتویات این ساک که ارزش حمل کردن دارند:
بخش سمت چپ (تجهیزات استراتژیک):
لپتاپ
مانیتور پرتابل (ثانویه)
کیبورد مکانیکال جمعوجور
تبلت و قلم هوشمند
بخش سمت راست:
کتاب مرجع DSM-5-TR
ژورنال چرمی با قلم فاخر
مدل آناتومیک مغز (استرسبال)
هدفون High-end]
خدایی از کجا فهمید من بدون کیبورد خارجی نمیتونم زندگی کنم؟ 🤣
با استرس بالم خیلی موافقم و واقعا دوس داشتم که داشته باشم (ولی قطعا شکل مغز نباشه🤣)
ولی قطعا با خودم dsm نمیبرم
هی میدیدم به جای u دارم d رو تایپ میکنم
بعد متوجه شدم چون صداش یوعه، مغز من به جای حرف u در حقیقت ی رو تایپ میکنه🤣
و دارم روانی میشم کم کم
دستم دلش میخواد به سرعتی که فارسی تایپ میکنه انگلیسی تایپ کنه، ولی مغزم نمیتونه به همون سرعت دستور بده
چون یادش نیست چیا کجان
تازه من الان دو پاراگراف فرستادم براتون
تقریبا میشه گف مسئول هر نکبتی در زندگی روان رنجورخوییه🤣
و مثلا اینجوری نیست که فک کنید الان این فصلو خوندم به این نتیجه رسیدم، کلا همینه
شما کلا تو پاتولوژی در هر مبحثی همش با روان رنجورخویی مواجه میشین
الان چون کافئین خوردم احساس شدیدتری به این قضیه داشتم 🤣
Let's criticize!
نمیدونم چرا انقد overwhelmـم
احساس میکنم از همه چی عقبم
همزمان خسته م
ولی حال ندارم خسته باشم
دلم میخواد فرار کنم
ولی باید آدم عالق و باغلی باشم
تو اولویت بندی کارام به مشکل خوردم
و یه عالمه حرف دارم بزنم که مناسب گفتن نیستن
و انقد بهشون فک نکردم که حتی دقیقا مشخص نیستن
شاید به مقداری سکوت و خفگی مغزم نیاز دارم