"ابراز محبت" یه استعداده. یه تواناییه. یه موهبته شماهایی که دارینش متوجهش نیستین. وقتی کسی رو دوست داری ولی نمیتونی بهش بگی، بلد نیستی بروزش بدی، مثل این میمونه که آب شدن شعله‌ی شمعش رو با چشمات ببینی و هیچ کاری از دستت برنیاد. ذره ذره ببینیش که داره ازت ناراحت تر و ناراحت تر و دورتر میشه و با هر باد سردِ بی احساسی که سمتش میوزه، زودتر آتیشش خاموش میشه و تو فقط از دور به این منظره زل زدی و به این فکر میکنی که: _یعنی خودش نمیدونه؟؟ حتما باید بهش بگم؟؟ اره باید بگی لعنتی! کلمات تو حرارت میدن به قلب اون. شعله ورش میکنن و وقتی دلش گرم شد، برمیگرده و با خوشحالی پیشت میمونه. نه فقط از سر یه وابستگی اشتباه یا یه پیوندِ نانوشته‌ی خانوادگی. میمونه چون فهمیده "دوسش داری"

سرم درد میکنه

امروز کودتا کردم

حس خوبی داشت ولی خب چندساعته با شکم گشنه گرفتم خوابیدم

پس اعتصاب هم محسوب میشه

بیداری هرگز به بشریت وفا نکرده است. به خواب بروید. _ Nick

Spare me the good ending.

گرمه