تو الان چیزی نمیکاری بچت هم تورو درحال کاشتن نمیبینه پس اونم هییچی نمیکاره و همینطور نسل های بعدش

آدما که از همون اول بدبخت نبودن خودشون خودشونو بدبخت میکنن وگرنه یکککک عالمه آدم هم از ته یه روستای دور افتاده با هزارتا سختی و زحمت خودشونو به بالاترین جاها میرسونن یه سریا هم از بهترین خانواده ها بهترین ارث ها بهشون میرسه همشو به باد فنا میدن

درسته من منکر تاثیر شرایط روی زندگی آدما نیستم ولی این تاثیر گذاشتن یکطرفه نیست خود آدم هم میتونه روی شرایط اطرافش تاثیر بذاره

ولی همه‌ی اینا به انتخاب تو برمیگرده.

این جوونه‌ی لوبیا هم صرفا لوبیا نیست میتونه شروع یه کار جدید، پرورش استعداد، یا هرچیز دیگه ای باشه.

https://eitaa.com/46628631/3054 گفتم که زندگی هیچ وقت عادلانه نبوده تو شاید همون لوبیا رو هم نداشته باشی ولی کسی که یه روز بخواد لوبیا بکاره هرجوری شده میره از یه جایی پیداش میکنه ممکنه بره از بقالی قرض بگیره بنظرت صاحاب بقالی یدونه لوبیا رو نمیده از اونهمه گونی؟ اگه داد که دستش درد نکنه اگرم نداد مگه قحطی بقالیه میری یه جای دیگه شاید اصن یهو وسط راه اون دوست صد سال پیشتو دیدی شروع کردی صحبت کردن بعد وقتی میفهمه که تو نیاز به یه لوبیا داری بگه: عههه اتفاقا من همین الان کلی لوبیا دارم که لازمشون ندارم بیا مال تو

میبینی؟ جهان به این بزرگی پر از احتمالاته و تا وقتی که تو دنبال چیزی نرفتی منتظر نباش که خوشبختی و کارخونه‌ی لوبیا بیاد دنبال تو

جهان ناعادلانس من منکر بدبختی و شرایط بد برای خیلی از آدما جاهای مختلف جهان نمیشم. ولی عدالت رو باید ساخت باید عدالت رو اجرا کرد. عدالت یعنی تویی که یاد گرفتی لوبیا بکاری، به دوستت هم یاد بدی. اگه خودش خواست و اومد که خوش به حالتون. اگه نیومد هم تو راه رو نشونش دادی. این انتخاب خودش بوده که میخواد توی همون مسیر ادامه بده

تو باید پاشی یه کاری کنی دست اونی که نمیتونه رو هم بگیری بلندش کنی این یعنی اجرای عدالت توی یه دنیای ناعادلانه