انگار بالش ندارم، انگار پیتزام سس نداره، انگار سیب زمینی سرخ کردم نمک نداره، انگار نور خورشید اتاقمو نمیگیره، انگار نوار کاستم رو دستگاه‌ نمیخونه، انگار بهار نارنجام بو نمیدن، انگار هدفونم‌ روشن میشه ولی صدایی ازش در نمیاد، انگار نقاشیم رنگ نداره، انگار برگه های کتابم چسبیده بهم نمیتونم بازشون کنم و بخونمش، انگار در بطری شیرکاکائو سفت شده و نمیتونم بازش کنم، انگار سرعت زیرنویس با فیلم همخونی نداره:)

این دوومم بیارم؛ بعدش فقط زندگی زندگی زندگی.

:)

باید اون شب خیلی بیشتر میگرفتم بغلت:) اگه اینو میدونستم که قراره آخره:) منِ ساده ندونستم میری که دیگه نیای:)

تا اينجاشو دووم آوردم از اينجا به بعدشم دووم ميارم ؛ بالاخره ته ِاين همه تلاش و سختي بايد نتيجه داشته باشه ديگه؟

باید بپذیریم که بعضی افراد برای همیشه در قلبت جا خواهند داشت بدون اینکه جایی در زندگیت داشته باشند:)

:)

نگرانم و نمیدونم این نگرانی از کجا میاد:)

ببین چه روزی ازم ، سیاه کردی فقط..

کلمات در وصفِ برخی حقایق، حقیرند!

خدا براتون بسازه ؛ توی سکوت، از دلِ ناامیدی، مثلِ معجزه . . .

چقد شدن این شبا سرد..