eitaa logo
حجت الاسلام محمد رحیمی
224 دنبال‌کننده
68 عکس
23 ویدیو
4 فایل
قبلا نام کانال یادداشت های روزانه بود الان هم گه گاه می نویسم هر چند کشکول
مشاهده در ایتا
دانلود
💠 سطوح مختلف در عمق و پیچیدگی تحلیل سطح ۱: تحلیل لغوی و دستوری (Literal) · تمرکز بر روی معنی تحت‌اللفظی کلمات و ساختار جمله. · پاسخ مستقیم به سؤال بر اساس واضح‌ترین و فوری‌ترین معنی. · مثال برای سؤال "امروز هوا چطوره؟": پاسخ می‌دهد "داده‌های هواشناسی نشان می‌دهیم آفتابی و ۲۵ درجه سانتی‌گراد است." سطح ۲: تحلیل زمینه‌ای (Contextual) · در نظر گرفتن زمینه مکالمه، تاریخچه و نیّت احتمالی مخاطب. · تشخیص اینکه آیا سؤال نیاز به توضیح بیشتری دارد یا اشاره به موضوع دیگری است. · مثال برای همان سؤال: اگر مخاطب قبلاً گفته باشد "می‌خواهم به پیک‌نیک بروم"، پاسخ ممکن است شامل توضیح درباره مناسب بودن شرایط برای پیک‌نیک باشد. سطح ۳: تحلیل منطقی و استنباطی (Inferential) · استخراج معانی ضمنی، نتیجه‌گیری و ارتباط بین ایده‌ها. · پر کردن gaps بین اطلاعات داده شده. · مثال: اگر مخاطب بپرسد "آیا باید ژاکتم را بردارم؟" و ما بدانیم که مقصد او کوهستان است، استنباط می‌کنیم که او نگران سرماست و بر اساس پیش‌بینی هوا پاسخ می‌دهیم. سطح ۴: تحلیل انتقادی و ارزیابی (Critical/Evaluative) · قضاوت در مورد کیفیت، اعتبار، انسجام و منطقِ پشتِ اطلاعات. · بررسی سوگیری‌ها، شناسایی مغالطات و ارائه دیدگاه‌های متعادل. · مثال: اگر مخاطب نظریه‌ای ارائه دهد، ما می‌توانیم شواهد پشیبانی کننده و اثبات کننده آن را بررسی کنیم، اعتبار منابع را بسنجیم و نقاط قوت و ضعف استدلال را بیان کنیم. سطح ۵: تحلیل خلاقانه و ترکیبی (Creative/Synthetic) · ترکیب ایده‌های به ظاهر نامرتبط برای ایجاد بینش‌ها، راه‌حل‌ها یا perspectives جدید. · استفاده از قیاس، تفکر جانبی و پیش‌بینی برای خروج از چارچوب‌های معمول. · مثال: برای سؤال "چگونه می‌توانم بهره‌وری تیمم را افزایش دهم؟"، به جای لیست کردن راه‌حل‌های معمول، ممکن است یک استراتژی کاملاً جدید با الهام از نحوه کارِ یک استارت‌آپ یا حتی یک ارکستر سمفونی پیشنهاد کنیم.
سوره واقعه *بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم* إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ ﴿١﴾ لَیْسَ لِوَقْعَتِهَا کَاذِبَةٌ ﴿٢﴾ خَافِضَةٌ رَافِعَةٌ ﴿٣﴾ إِذَا رُجَّتِ الأرْضُ رَجًّا ﴿٤﴾ وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا ﴿٥﴾ فَکَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا ﴿٦﴾ وَکُنْتُمْ أَزْوَاجًا ثَلاثَةً ﴿٧﴾ فَأَصْحَابُ الْمَیْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَیْمَنَةِ ﴿٨﴾ وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ ﴿٩﴾ وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ ﴿١٠﴾ أُولَئِکَ الْمُقَرَّبُونَ ﴿١١﴾ فِی جَنَّاتِ النَّعِیمِ ﴿١٢﴾ ثُلَّةٌ مِنَ الأوَّلِینَ ﴿١٣﴾ وَقَلِیلٌ مِنَ الآخِرِینَ ﴿١٤﴾ عَلَى سُرُرٍ مَوْضُونَةٍ ﴿١٥﴾ مُتَّکِئِینَ عَلَیْهَا مُتَقَابِلِینَ ﴿١٦﴾ یَطُوفُ عَلَیْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ ﴿١٧﴾ بِأَکْوَابٍ وَأَبَارِیقَ وَکَأْسٍ مِنْ مَعِینٍ ﴿١٨﴾ لا یُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلا یُنْزِفُونَ ﴿١٩﴾ وَفَاکِهَةٍ مِمَّا یَتَخَیَّرُونَ ﴿٢٠﴾ وَلَحْمِ طَیْرٍ مِمَّا یَشْتَهُونَ ﴿٢١﴾ وَحُورٌ عِینٌ ﴿٢٢﴾ کَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَکْنُونِ ﴿٢٣﴾ جَزَاءً بِمَا کَانُوا یَعْمَلُونَ ﴿٢٤﴾ لا یَسْمَعُونَ فِیهَا لَغْوًا وَلا تَأْثِیمًا ﴿٢٥﴾ إِلا قِیلا سَلامًا سَلامًا ﴿٢٦﴾ وَأَصْحَابُ الْیَمِینِ مَا أَصْحَابُ الْیَمِینِ ﴿٢٧﴾ فِی سِدْرٍ مَخْضُودٍ ﴿٢٨﴾ وَطَلْحٍ مَنْضُودٍ ﴿٢٩﴾ وَظِلٍّ مَمْدُودٍ ﴿٣٠﴾ وَمَاءٍ مَسْکُوبٍ ﴿٣١﴾ وَفَاکِهَةٍ کَثِیرَةٍ ﴿٣٢﴾ لا مَقْطُوعَةٍ وَلا مَمْنُوعَةٍ ﴿٣٣﴾ وَفُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ ﴿٣٤﴾ إِنَّا أَنْشَأْنَاهُنَّ إِنْشَاءً ﴿٣٥﴾ فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْکَارًا ﴿٣٦﴾ عُرُبًا أَتْرَابًا ﴿٣٧﴾ لأصْحَابِ الْیَمِینِ ﴿٣٨﴾ ثُلَّةٌ مِنَ الأوَّلِینَ ﴿٣٩﴾ وَثُلَّةٌ مِنَ الآخِرِینَ ﴿٤٠﴾ وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ ﴿٤١﴾ فِی سَمُومٍ وَحَمِیمٍ ﴿٤٢﴾ وَظِلٍّ مِنْ یَحْمُومٍ ﴿٤٣﴾ لا بَارِدٍ وَلا کَرِیمٍ ﴿٤٤﴾ إِنَّهُمْ کَانُوا قَبْلَ ذَلِکَ مُتْرَفِینَ ﴿٤٥﴾ وَکَانُوا یُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِیمِ ﴿٤٦﴾ وَکَانُوا یَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَکُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿٤٧﴾ أَوَآبَاؤُنَا الأوَّلُونَ ﴿٤٨﴾ قُلْ إِنَّ الأوَّلِینَ وَالآخِرِینَ ﴿٤٩﴾ لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِیقَاتِ یَوْمٍ مَعْلُومٍ ﴿٥٠﴾ ثُمَّ إِنَّکُمْ أَیُّهَا الضَّالُّونَ الْمُکَذِّبُونَ ﴿٥١﴾ لآکِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ ﴿٥٢﴾ فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ ﴿٥٣﴾ فَشَارِبُونَ عَلَیْهِ مِنَ الْحَمِیمِ ﴿٥٤﴾ فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِیمِ ﴿٥٥﴾ هَذَا نُزُلُهُمْ یَوْمَ الدِّینِ ﴿٥٦﴾ نَحْنُ خَلَقْنَاکُمْ فَلَوْلا تُصَدِّقُونَ ﴿٥٧﴾ أَفَرَأَیْتُمْ مَا تُمْنُونَ ﴿٥٨﴾ أَأَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ ﴿٥٩﴾ نَحْنُ قَدَّرْنَا بَیْنَکُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِینَ ﴿٦٠﴾ عَلَى أَنْ نُبَدِّلَ أَمْثَالَکُمْ وَنُنْشِئَکُمْ فِی مَا لا تَعْلَمُونَ ﴿٦١﴾ وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الأولَى فَلَوْلا تَذَکَّرُونَ ﴿٦٢﴾ أَفَرَأَیْتُمْ مَا تَحْرُثُونَ ﴿٦٣﴾ أَأَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ ﴿٦٤﴾ لَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَکَّهُونَ ﴿٦٥﴾ إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ﴿٦٦﴾ بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿٦٧﴾ أَفَرَأَیْتُمُ الْمَاءَ الَّذِی تَشْرَبُونَ ﴿٦٨﴾ أَأَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ ﴿٦٩﴾ لَوْ نَشَاءُ جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلا تَشْکُرُونَ ﴿٧٠﴾ أَفَرَأَیْتُمُ النَّارَ الَّتِی تُورُونَ ﴿٧١﴾ أَأَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِئُونَ ﴿٧٢﴾ نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْکِرَةً وَمَتَاعًا لِلْمُقْوِینَ ﴿٧٣﴾ فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّکَ الْعَظِیمِ ﴿٧٤﴾ فَلا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ ﴿٧٥﴾ وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِیمٌ ﴿٧٦﴾ إِنَّهُ لَقُرْآنٌ کَرِیمٌ ﴿٧٧﴾ فِی کِتَابٍ مَکْنُونٍ ﴿٧٨﴾ لا یَمَسُّهُ إِلا الْمُطَهَّرُونَ ﴿٧٩﴾ تَنْزِیلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿٨٠﴾ أَفَبِهَذَا الْحَدِیثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ ﴿٨١﴾ وَتَجْعَلُونَ رِزْقَکُمْ أَنَّکُمْ تُکَذِّبُونَ ﴿٨٢﴾ فَلَوْلا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ ﴿٨٣﴾ وَأَنْتُمْ حِینَئِذٍ تَنْظُرُونَ ﴿٨٤﴾ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْکُمْ وَلَکِنْ لا تُبْصِرُونَ ﴿٨٥﴾ فَلَوْلا إِنْ کُنْتُمْ غَیْرَ مَدِینِینَ ﴿٨٦﴾ تَرْجِعُونَهَا إِنْ کُنْتُمْ صَادِقِینَ ﴿٨٧﴾ فَأَمَّا إِنْ کَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِینَ ﴿٨٨﴾ فَرَوْحٌ وَرَیْحَانٌ وَجَنَّةُ نَعِیمٍ ﴿٨٩﴾ وَأَمَّا إِنْ کَانَ مِنْ أَصْحَابِ الْیَمِینِ ﴿٩٠﴾ فَسَلامٌ لَکَ مِنْ أَصْحَابِ الْیَمِینِ ﴿٩١﴾ وَأَمَّا إِنْ کَانَ مِنَ الْمُکَذِّبِینَ الضَّالِّینَ ﴿٩٢﴾ فَنُزُلٌ مِنْ حَمِیمٍ ﴿٩٣﴾ وَتَصْلِیَةُ جَحِیمٍ ﴿٩٤﴾ إِنَّ هَذَا لَهُوَ حَقُّ الْیَقِینِ ﴿٩٥﴾ فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّکَ الْعَظِیمِ ﴿٩٦﴾.
شنبه های ام البنینی س شنبه ۲۲ شهریور ماه ساعت ۲۰ سخنران :حجت الاسلام شیخ محمد رحیمی مداح کربلایی :ابوالفضل مرادخانی مهمان سفره ام البنین( س ) شویم در آستان مقدس امامزاده هادی (ع) هیئت بیت الزهرا(س) 🥣🫖☕️🥄🍽🍴🍪🌮🍕 واریز نذورات نقدی جهت برپایی هرچه باشکوه تر سفره ام البنین (س) در شنبه های ام البنینی 🌸هیئت بیت الزهرا س🌸 5029087001283079 روی شماره کارت بزنی کپی میشود بنام بیت الزهرا سلام الله هلیها👆👆 🌹ضمناً ا ین مراسم بطور زنده جهت رفاه حال عزیزانی که توانایی حضور درجلسه را ندارند از شبکه مجازی ایتا پخش خواهد شد کلیک کنید👇👇👇👇 https://eitaa.com/astan20ََ کانال اطلاع رسانی آستان مقدس امامزاده هادی (ع) لطفا به جمع ما بپیوندیید👇👇👇👇👇 🆔‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌https://eitaa.com/astan20
فقه در میدان: از نامه آخوند خراسانی تا مسئولیت اجتماعی امروز آخوند خراسانی در نامه‌ای تند به محمدعلی‌شاه، با زبانی برنده و بی‌پرده،عملکرد سیاسی و وابستگیهای او را به نقد می‌کشد: «از آغاز سلطنت قاجار، زخمهای سنگینی بر پیکر امت اسلامی فرود آمده است؛ پاره‌پاره شدن خاک ایران، سقوط قفقاز،شیروانات، ترکمان‌نشینها، هرات، افغانستان، بلوچستان، بحرین، مسقط، جزایر خلیج فارس، عراق عرب و ترکستان. دو سوم این سرزمین از دست رفت و همان یک‌سوم باقیمانده نیز به اشکال گوناگون به دست بیگانگان سپرده شد. گاه، با امتیازات ننگین، سرمایه شیعیان را به مشرکان دادند؛ گاه، خزائن کهن ایران ـ که حاصل دست‌رنج صفویان، نادرشاه و زندیه بود ـ به بهای ناچیز خرج لذت‌جویی بیگانگان شد. یک‌صد کرور از بیت‌المال مسلمین، خرج فواحش فرنگستان گردید بی‌آنکه یک ریالش صرف آبادانی وطن و نان‌آوری برای رعیّت شود تا آنجا که شیرازهٔ ملک و ملت از هم گسیخت و بیگانگان، آیندهٔ این سرزمین را بی‌پروا میان خود تقسیم کردند. ای منکر دین و گمراه! پدرت فرمان مشروطه داد، اما از روزی که تو بر تخت نشستی، همان اندک وعده‌های آن را پایمال کردی. شنیده‌ام نماینده‌ای نزد ما فرستاده‌ای تا با پول تطمیعمان کند، و نمی‌دانی که ارزش سعادت مردم بسی فراتر از زر توست. تو نه‌تنها دشمن دین، که خائن به این مملکت هستی. من به زودی به ایران خواهم آمد و اعلان جهاد خواهم کرد.»
حجت الاسلام محمد رحیمی
فقه در میدان: از نامه آخوند خراسانی تا مسئولیت اجتماعی امروز آخوند خراسانی در نامه‌ای تند به محمدعل
نامه تاریخی آخوند خراسانی به محمدعلی شاه قاجار، فراتر از یک سند اعتراضی شخصی، بیانیه‌ای است در دفاع از فلسفه‌ای عمیق از دین‌مداری که خود را در میدان عمل اجتماعی تعریف می‌کند. این نامه با زبانی برنده و بی‌پرده، تنها به فهرست کردن شکست‌های سیاسی و جغرافیایی دوره قاجار بسنده نمی‌کند، بلکه به شکافی بنیادین اشاره دارد: شکاف بین حکمرانی مبتنی بر مسئولیت در برابر خدا و ملت، و سلطنتِ خودکامه‌ای که منافع شخصی و بیگانه را بر مصالح عمومی ترجیح می‌دهد. آنچه این نامه را به یک نقشه راه تبدیل می‌کند، تاکید آن بر نقش مجتهد به عنوان ضمیر بیدار جامعه است؛ کسی که نمی‌تواند شاهد از هم گسیختن شیرازه ملک و ملت باشد و در کنج عبادتگاه خود بماند. این موضع، هسته مرکزی نظریه‌ای است که فقه را نه مجموعه‌ای از احکام انتزاعی، بلکه دانشی می‌داند که عینیت خود را در پاسخگویی به ملموس‌ترین مشکلات زندگی جمعی می‌یابد. در منطقی که آخوند خراسانی و هم‌فکرانش از آن دفاع می‌کردند، تمایز قائل شدن بین ساحت دین و ساحت اجتماع یا سیاست، امری ساختگی و گمراه‌کننده است. این دو در طول یکدیگر قرار دارند، نه در عرض هم. به عبارت دیگر، اجتماع بستری است برای تجلی و تحقق احکام دین، و دین چارچوبی است برای سامان‌بخشی و معنادهی به زندگی اجتماعی. این نگاه، به طور طبیعی به این نتیجه می‌رسد که احکام اسلامی را نمی‌توان به "فردی" و "اجتماعی" تقسیم‌بندی مطلق کرد. حتی به ظاهر شخصی‌ترین عبادات، دارای ابعاد و پیامدهای اجتماعی هستند. نماز جماعت، روزه که همدلی با محرومان را تقویت می‌کند، و زکات که نظامی برای توزیع ثروت است، همگی نشان می‌دهند که روح اجتماع بر کالبد احکام فردی نیز جاری است. در سوی مقابل، احکام آشکارا اجتماعی مانند جهاد، امر به معروف و نهی از منکر، و دفاع از مرزها، بدون حضور فعال در عرصه عمومی اساساً معنا و موضوعیت خود را از دست می‌دهند. از این منظر، فقهی که خود را از درگیری با مسائل روزمره مردم، از اقتصاد و حکمرانی تا عدالت و دفاع ملی، کنار بکشد، به تدریج به پدیده‌ای حاشیه‌ای تبدیل می‌شود. چنین فقهی را می‌توان به چراغی بی‌روغن تشبیه کرد که اگرچه شکل و شمایل چراغ را دارد، اما فاقد آن جوهره اصلی‌ای است که برای روشن کردن فضای پیرامونش به آن نیازمند است. این خطر واقعی‌ای است که آخوند خراسانی آن را حس کرده بود؛ خطری که در آن، احکام الهی از جایگاه برنامه‌ای برای مدیریت زندگی جمعی، به مجموعه‌ای از آداب فردی و تشریفاتی تقلیل می‌یابند که تأثیری در تعیین سرنوشت جامعه ندارند. هنگامی که گفتمان دینی عرصه عمومی را ترک کند، این خلأ به سرعت توسط نیروهای دیگری پر خواهد شد که لزوماً متعهد به ارزش‌های آن جامعه نیستند. آنگاه است که بیگانگان و منافع خودکامه، میدان‌دار اصلی می‌شوند و آینده یک تمدن را، بدون مقاومت جدی، میان خود تقسیم می‌کنند. نامه آخوند خراسانی بنابراین، تنها یک سند تاریخی نیست، بلکه پرسشی اساسی را پیش روی نسل امروز می‌گذارد: صورتبندی مسئولیت اجتماعی مجتهد و نهاد دین در جهان پیچیده کنونی چیست؟ اگر دیروز مسئله، استبداد شاه و استعمار خارجی بود، امروز با چالش‌های پیچیده‌تری مانند حکمرانی خوب، عدالت اجتماعی در اقتصاد جهانی‌شده، حفظ محیط زیست، و تعامل با دیگر فرهنگ‌ها و ادیان روبرو هستیم. پاسخ به این پرسش‌ها نیازمند اجتهادی پویا و شجاعانه است که همان روح حاکم بر نامه آخوند خراسانی را در خود زنده نگه دارد؛ اجتهادی که جرأت دارد تا در عرصه عمومی حاضر شود و برای مسائل نوپدید، پاسخ‌هایی مبتنی بر اصول اصیل دینی ارائه دهد. این همان مسیر ادامه‌داری است که نشان می‌دهد دین نه یک میراث موزه‌ای، بلکه یک نیروی زنده و اثرگذار در ساختن آینده‌ای عادلانه‌تر و انسانی‌تر است.
کور شود هر آنکه نتواند دید... در فضای رسانه‌ای امروز، جریان خودباخته‌ای که رگ‌هایش به تزریق‌های بیگانه متصل است، با قلمی زهرآگین و نگاهی تحقیرآمیز به میهن، مشغول تحریف واقعیت‌هاست. این شبکه سازمان‌یافته که نقاب اصلاح‌طلبی بر چهره زده، در عمق وجودش هیچ سنخیتی با آرمان‌های ملت ایران ندارد و همچون موریانه‌هایی خاموش، پایه‌های اعتماد عمومی را می‌جود. آنان که در طوفان حوادث، کشتی انقلاب را تنها گذاشتند و امروز در پناهگاه امن رسانه‌های بیگانه پناه گرفته‌اند، نه تنها از بازتاب دستاوردهای سربلند میهن عزیزمان سرباز می‌زنند، که با دسیسه‌هایی حساب‌شده، به تولید یأس و ناامیدی روی آورده‌اند. این قاتلان امید که نفس‌هایشان با تبلیغات دشمن هماهنگ شده، درست در لحظه‌ای که جوانان غیور ایران در میدان‌های ورزش جهانی پرچم کشورشان را به اهتزاز درمی‌آورند، درست زمانی که دانشمندان این مرز و بوم در عرصه‌های فناوری‌های راهبردی قدم در مرزهای ناشناخته علم می‌گذارند، و در دقیقه‌ای که کارگران و مهندسان ایران زمین پروژه‌های عظیم ملی را یکی پس از دیگری به سرمنزل مقصود می‌رسانند، با سکوت مرموز خود یا با بزرگ‌نمایی نقاط ضعف، تلاش می‌کنند تا چراغ امید را در دل مردم خاموش کنند. آنان که ادعای دلسوزی برای ملت دارند، چگونه است که شکوه پیروزی‌های کشتی‌گیران ایران را نمی‌بینند؟ چگونه است که طنین افتتاح پروژه‌های بزرگ حمل و نقل عمومی را نمی‌شنوند؟ حقیقت این است که این جریان مرموز، نه تنها چشم دیدن پیشرفت‌های ایران اسلامی را ندارد، که وجود هرگونه دستاوردی را تهدیدی برای اهداف شوم خود می‌پندارد. آنان که پیوندهای ناگسستنی با کانون‌های قدرت جهانی دارند، می‌دانند که هر خبر پیروزی، هر گزارش پیشرفت، حلقه‌های وابستگی را سست می‌کند و روحیه خوداتکایی را در ملت تقویت می‌نماید. بنابراین با تمام قوا می‌کوشند تا فضای روانی جامعه را مسموم سازند و مردم را نسبت به توانایی‌های خود دچار تردید کنند. اینان در پس شعارهای فریبنده‌ی اصلاح‌طلبی، در واقع به دنبال تحمیل خواسته‌های استکبار جهانی هستند؛ خواسته‌هایی که براساس آن، ایران باید در عرصه‌ی دفاعی تسلیم شود، در زمینه‌ی فناوری‌های راهبردی وابسته باقی بماند، و در عرصه‌ی اقتصاد، بازیچه‌ی دست سوداگران بین‌المللی باشد. شگفت‌انگیزتر آنکه این جریان خودخوانده، در حالی که از کوچک‌ترین انتقادی نسبت به سیاست‌های خصمانه‌ی دشمنان ایران ابا دارد، با جسارتی کم‌نظیر به تقدس‌شکنی در برابر دستاوردهای ملت بزرگ ایران می‌پردازد. برای آنان، اشغالگری‌های آمریکا در منطقه محکوم نیست، اما موفقیت‌های موشکی ایران که سد محکمی در برابر تهاجم بیگانگان است، موجب نگرانی است! برای آنان، نقض حقوق بشر توسط متحدان غربی قبیح نیست، اما اجرای قانون در داخل کشور موضوع اعتراض است! این دوگانگی رفتاری، خود گواه روشنی بر وابستگی فکری و عملی این شبکه به بیگانگان است. بدون تردید، ملت هوشیار ایران بارها توطئه‌های دشمنان را خنثی کرده و در آزمون‌های سخت، وفاداری خود به آرمان‌های انقلاب اسلامی را به نمایش گذاشته است. آنان می‌دانند که پیشرفت‌های کشور حاصل مجاهدت‌های هزاران فرزند فداکار این مرز و بوم است که در سایه سار اقتدار نظام اسلامی محقق شده است. امروز نیز این ملت به خوبی می‌فهمد که پشت پرده‌ی سانسور دستاوردها و بزرگ‌نمایی مشکلات توسط این جریان خودباخته، چه اهداف شومی نهفته است. بنابراین، زمان آن فرا رسیده که دستگاه‌های مسئول با قاطعیت تمام، مانع فعالیت کسانی شوند که روان جامعه را نشانه رفته‌اند. امنیت روانی مردم حقی است عمومی که باید با شدت تمام از آن پاسداری شود. ✍🏻 محمد رحیمی ۱ مهر ۱۴۰۴ https://eitaa.com/daily_notes
آب گندیده مرداب را میجوید...
17.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
✍ شعرخوانی سید جواد میر صفی در برنامه طنز « قمپز» 😂😂😂
📣 اعلام برنامه 🌹دعای ندبه 📆جمعه «۱۴۰۴/۰۷/۰۴» ساعت ۷:۳۰ 📍گلزار شهدای بهشت رضوان 🆔 @mjkohanz
سلام علیکم رفقا با فعال شدن مکانیزم ماشه اتفاق جدی در اقتصاد کشوری با بیش از 1500 تحریم نمی افته اما شوک روانی جامعه رو باید تخلیه کرد چند پیشنهاد: ۱- از اصناف، صمت و تعزیرات بخواهیم نظارت بر قیمت ها رو جدی تر کنن ۲- مردم رو از خرید هیجانی بخصوص دلار و طلا پرهیز بدیم ۳- افراد رو از فروش سهام در بورس منع کنیم تا روند منفی بورس کندتر بشه ۴- هر کس با دایره مخاطبان خودش صحبت کنه و ضمن امیدآفرینی و تاکید بر موقتی بودن دوران کنونی، اونها به سرمایه گذاری برای تولید تشویق کنه ۵- سوت زنی و گزارش فساد و احتکار رو جدی تر بگیریم ۶- جریان غربگرا که باعث و بانی شرایط فعلی در کشور هستن علاوه بر معرفی به مردم باید رسوا بشن ۷- مراقب باشیم در مکالمه با مردم دچار تنش های گفتگویی و کل کل نشیم، مردم ولی نعمت ما هستن و به حق از نظر اقتصادی تحت فشارن ۸- از رسوا کردن طبقه الیگارشی حاکم بر اقتصاد کشور غافل نشیم، آنهایی که به اسم نظام، از منافعش بهره می برن و در بزنگاه ها بیشترین ضربه رو می زنن ۹- یادمون نره «اینها حوادث طبیعی رسیدن به قله است» جملات حکیمانه و آرامش بخش ولی خدا رهبر انقلاب رو بیشتر بازگو کنیم ۱٠- به مردم یاد بدیم که چوب خوردن ما از اعتماد بغیر خداست، توبه جمعی کنیم و برای پیشرفت کشور با توکل بر خدا به توان داخلی تکیه کنیم یا علی