نصیحت من به اون عده ای که همه چیز رو سخت می گیرن:
ببین خاله جون، آره میدونم، جامعه خرابه، وضعیت دیگه مثل قبل نیست، خیلی ها راحت امید اشون روی همه چی بستن، دست از تلاش برداشتن.. دیگه بریدن، شاید هزار تا بلا سرشون اومده باشه که تو با شنیدنش با خودت میگی خداروشکر که اینجوری نبوده برام، بعد خیلی جا ها میری مثلا وارد یه جمعی میشی و با آدما دوستی میگی و خیلی راحت همه چیزت رو به همه اشون میگی و حتی صد خودتو برای طرف گذاشتی ولی آیا اون همون کار رو می کنه؟ نه، حتی ذره ای حرمت دوستی که باهاش داشتی رو نگه نمی داره وقتی از یه کارت خوشش نیاد، آدم ها همین انقدر پست شدن که خیلی راحت کنارت میزارن، می خوای توی جامعی که گرگی پیش نیست زنده بمونی؟، پس گوش بده بهم، اولا به هر کس و نا کسی سریع دختر خاله/ پسر خاله نشو عزیز، تهش خودت ضرر می کنی، وقتی میخوای از کسی انتقاد کنی خود طرف رو زیر سوال نبر، اون کار اشتباهش رو به روش بیار تا بفهمه که اون کارش ته بیشعوری و عوضی بودنه و اگه کسی رو داره که آدم واقعی زندگیته بجای شکستن اون قلب ظریف.. بجای به گریه انداختن یه فرشته ی زمینی، دستشو بگیر و کنارش باش چون همون آدمم اگه ببینه قدرشو نمیدونی.. ترکت می کنه و در نهایت اگه تخمشو داری برای آینده ات برنامه ریزی کن، اگه تخمشو داری زمین خوردی بلند شو، اگه تخمشو داری اگه حقت رو خوردن و تحقیر شدی، نزار خار و خفیف دیگران بشی... و به یاد بیار درونت یه اراده آهنین وجود داره که با حرکت و تلاش برای زندگی و زنده بودن، به آرامش و چیزی که می خواد میرسه.
