دنیا ظالمه، بهتره که بهش عادت کنم.

مشکل من اینه که به دنیا زیادی امیدوار میشم.

من فقط شبا میتونم از زندگی کردن خلاص بشم

وقتی خواب میبینم یا غرق میشم تو دنیاهای خودم

اونجا همه چی عجیب،جادویی و خوبه اما...اتفاقات وحشتناک هم داره.

میدونم اداره کردن اونجا دست خودمه

و با اینکه اونجا رو خودم ساختم اما برای خوشبختی و زندگی ،همیشه یه ادم خوب میره یا میمیره!

از اینکه ادم های خوب اونجا رو بکشم لذت نمیبرم اما...دارم خودمو برای از دست دادن ادمهای خوب تو دنیای واقعی اماده میکنم.

من بد‌بین نیستم فقط...واقعیتو از نظر خودم..میبینم شاید؟..شایدم نمدونم

‌

الظهر بخیر

وی از ساعت ۷ بیدار است تا الان داشت معنی عربی مینوشت دستانش کنده شدند*