او شبیهِ آدمی بود که سال‌ها پیش،جایی میانِ شلوغیِ یک شهر،چیزی را گم کرده بود و از آن روز به بعد،تمامِ عمرش را صرفِ پیدا کردنِ چیزی کرده بود که خودش هم نمی‌دانست چیست.در نگاهش،چیزی میانِ رفتن و ماندن معلق بود.انگار همیشه یک قدم با خودش فاصله داشت. می‌خندید،حرف می‌زد،در میانِ آدم‌ها راه می‌رفت،اما گاهی نگاهش جایی دور می‌ماند؛جایی که هیچ‌کس جز خودش،راهش را بلد نبود. شاید بعضی آدم‌ها غمگین نیستند. فقط مدت‌هاست چیزی درونشان را صدا می‌زندو آن‌ها وانمود می‌کنند نشنیده‌اند.او هم همین‌طور بود.هر بار که جهان چیزی از او می‌گرفت، چیزی نمی‌گفت.فقط آرام‌تر می‌شد.آن‌قدر آرام که یک روز فهمید دیگر کسی صدایِ فرو ریختنش را نمی‌شنود. و شاید هنوز،جایی درونِ خودش،همان آدمی ایستاده باشدکه یک روزبا تمامِ قلبش به زندگی باور داشت...فقط دیگرجرئت نمی‌کند دوباره آن‌قدر دوستش داشته باشد. «مکانِ خالـــــی»

گل سنگم،مث قبلا،نمیشه هیچوقت به تو احساسم...

آهنگ مورد علاقم-

خانومی که از تقدیمی جامونده بودی تقدیمیت آمادست میتونی بری دیدن کنی.

•اماچیزهایی درباره من،پیچیدگی های ذهن من وقلب بزرگ من هست که توشاید درکارکردن،تلویزیون دیدن یاخندیدن بادوستات متوجه نشی ولی هنگام تنهایی اهنگ گوش کردن وخوابیدن همه چیزفرق میکنه .اونوقت خاطرات،حرف ها وداستان های من جون میگیرن!من اسم این روگذاشتم نفوذ! -قهوه سرد اقای نویسنده

•من فکرمیکردم یه جورایی بهم علاقه داره! گاهی وقتاحس میکردم یواشکی به من دید میزنه! -قهوه سرد اقای نویسنده

https://eitaa.com/daliyan مکان خالی

وای سه تاشون چقدر باحالن حس میکنم خیلی باهام همخوانی دارن نمیدونم چطوری منظورمو برسونم امیدوارم بفهمید-

البته به ندرت آدمایی پیدا میشن که درون همو بفهمن. خیلی تقدیمی قشنگی بو-