بِسمِ اللهِ الرحمنِ الرَحیم؛

از چه می کوشی که مردم را، ز خود راضی نگه داری؟...

اول هوس و شیطنتی پر هیجان بود نوعی تپش قلب شبیه ضربان بود کم کم همه ی دغدغه ام دیدن او شد انگار که جذاب ترین فرد جهان بود هی رفتم و هی دیدم و هی آه کشیدم دلبستگی ام بیشتر از تاب و توان بود میخواستم اقرار کنم عاشقم اما... چیزی که عیان بود چه حاجت به بیان بود؟ _

تا همیشه دوستت دارم...؛

_

میخواهم ماه باشم در آسمان روز، ابر باشم در آسمان شب. من همیشه در نیمه آرام و پنهان زندگی ام زیسته ام و سکوت و تماشا را به هیاهو و نقش آفرینی ترجیح داده ام.

آدمها ساعت شنی نیستند که سر و تهشان کنی از اول شروع کنند آدمها تمام میشوند؛ گاهی با یک اشتباه.

_

چهره اَت را می پَسندَم، چِشم هایَت بیشتر... لَحنِ شیرینِ صِدایت، خندِهایت بیشتر... پیش از این ها مَن گُمان میکردم که عاشق نیستم بَعد از آن دیدار گَشتم مُبتلایَت بیشتر... _

_

حافظه برایِ عتیقه کردنِ عشق نیست؛ برایِ زنده نگه داشتنِ عشق است. _