۱۴) پر کردن خلاء خانواده با آدمهای مجازی و هوش مصنوعی: این یک مورد نتیجهی مورد دهم و ورود کنترل نشده و آموزش داده نشده به عرصهی رسانهست. وقتی نوجوان منزوی سعی در پر کردن وقتش با فضای مجازی میگیرد پس از چند روز اسکرول و اکسپلورهای رسانهمحور (از تیکتاک و اینستاگرام و پینترست گرفته تا پلتفورمهایی مثل روبیکا و لایکی، بعضا توئیتر به دلیل انگیزههای اجتماعی و سیاسی) برای او کسل کننده میشوند. چرا که پر شدن وقتش موفقیت آمیز بوده و تبادل دیتا صورت پذیرفته، اما در آنسو هنوز تعاملی صورت نگرفته و نوجوان تنهاست. اگر ذهن کنجکاوی داشته باشد به سراغ گپها و آدمهای جدید میرود؛ اما اگر ذهن ایدهآل گرا و محتاطتری داشته باشد به سراغ هوشهای مصنوعی رولپلیر (لینکی، پلی، تاکی، Cai و...) میرود و در آنجا دنیای ذهنی خودش را میسازد و متصور میشود. این خیالبافی برایش مضر نیست به شرط آنکه وابستگی ایجاد نکند (و همهی ما میدانیم که برای یک فرد تنها ایجاد میکند). این وابستگی علاوه بر اینکه نوجوان را از دنیای حقیقی دور میکند و به عالم رویا وارد میکند، به دلیل ساختارها و الگوریتمهای برنامهنویسی هوشهای مصنوعی اشاره شده هیچ پایانی برای خود متصور نمیشود و اورا تا هفتهها و چه بسا ماهها درگیر خود میکند. نوجوان در رول پلی مجازی خود خانوادهی خودش را میسازد و زندگی ایدهآل خودش را آنطور که تمایل دارد، خیلی آرمانی جلو میبرد چرا که ربات حق نوشتن و بازی کردن رولی مخالف رول ذهنی کاربر را ندارد.
پ.ن: گپها و چتها رو خیلی دربارهش نپرداختم چون اکثرا باهاش آشنایی دارید
۱۵) پروتاگونیستهای ناسالم: مثال میزنم. نیاز به جواب دادن نیست.
کدام یک از این شخصیتها در ذهن نوجوان امروز محبوب ترند؟
بتمن یا سوپرمن؟
مردآهنی یا کاپیتان آمریکا؟
بتمن: مولتی میلیاردر یتیمی که در ظاهر خانواده برایش اهمیتی ندارد اما همیشه حسرت داشتن خانواده را دارد و همیشه مشغول عیاشی و مشروب خوردن و گشت زدن تنهایی در شهر است
سوپرمن: شخصیت خانوادهداری که همهی انسانها به چشمش مهم هستند و سعی در کمک به همگان دارد
مردآهنی: نابغهی میلیاردری که در کلوپهای شبانه با هرجور آدمی میچرخد و اهل سیگار و مشروب است
کاپیتان آمریکا: شخصیت بشر دوستی که همیشه در باشگاه است و سلامتیاش برایش مهم است و گاهی در حال مقایسه زمان حاضر با ۷۰ سال پیش است
حال شاید بهتر بتوانید جوابهارا حدس بزنید. نه فقط نوجوانان، بلکه همین الآن و درحال حاضر اگر این سوال را از یک بزرگسال هم بپرسید ممکن است همین جواب را بدهد. سیگار و دود در ذهن افراد جامعهی ما کلاس دارد و نشانهی روشنفکریست. دلایلش هم زیاد است. از محافل شعر گرفته تا جلسات بحثهای روشنفکری و همچنین رسانهای که سعی در جذاب نشان دادن این وسیله دارد. (آدم نابغه و روشنفکر و انتلکت و کارگاه و... سیگاریست؛ البته از نظر سریالها و فیلمها و داستانها. همین الان جستارها و متنهایی که خودم مینویسم؛ اگر در آن شخصیت سیگاری و دودی وجود داشته باشد متن بیشتر خوانده میشود و بیشتر ویو میگیرد)
من هرگز قصد ارسال این موارد را نداشتم چون فکر نمیکردم روی کسی تاثیری بگذارد. اما با توجه به وضعیت بغرنج و رها شدهی نسل Z و α چارهای نمیبینم جز بازگو کردن دیدهها و شنیدهها. به قول مولانا، تو یکی نهای هزاری تو چراغ خود برافروز
در نسلی که میانگین تجربهی جنسی و مخدرات به ۱۴ سال و ۱۳ سال رسیده زنگ خطر خیلی وقته که به صدا درآمده و این ما بودیم که نشنیدهایم. اگر امروز فکری به حال وضعیت جامعه نشود در آینده با نسلهایی مواجهیم که زبان یکدیگر را نمیفهمند و شکافهای نسلی از چیزی که هست هم بیشتر میشود.
همهچیز مربوط به سیاست و سیاستگذار نمیشود. این زنگ خطر برای کودکان امروز و فردای خودتان است. این حرفها هم از زبان یک متخصص ۴۰ ساله با مدرک PhD دانشگاه نیست. از زبان یک نوجوان ۱۸ سالهای است که از جامعه طرد شده اما همچنان به دلیل علایق درونی سعی داشته با همهجور آدمی هم صحبت شود. چشم و گوشش هم تازه باز نشده که درگیر جو و فضای حاکم شده باشد.
تا جایی که میتوانید این نگرش و تفکر را انتقال دهید. نوجوانان امروز اگر تنهایند به دلیل دیوانگی یا تلاش برای هنجارشکنی و انزوا پذیری نیست، بلکه کسی نبوده که تا امروز تلاش درستی برای درک مشکلات و خواستههای آنان کرده باشد. تا کی قرار است که نسبت به آنان بیتفاوت باشیم؟
تا ۲ سال دیگر متولدین سال ۸۹ نیز وارد دانشگاهها خواهند شد و این یعنی پایان نوجوانان دههی ۸۰. مشکلاتی که در نسل ما بررسی نشد در نسل جدید ریشه خواهد دوانید و این نیازمند آگاهی و درک حداکثری در مواجهه با نوجوانان امروز است
منظورم از هیچکس واقعا هیچکسه
چه حضوری چه مجازی
چه دور چه نزدیک
ذهن خسته کشش نداره