سلام مامان خوبی؟ چه خبرا؟ مامان یادته می‌گفتی دپرس بودن کاری نداره؟ یادته میگفتی مهم شاد بودنه؟ راست می‌گفتی مامان ولی حواست به این نبود که شاد بودن خیلی سخته اونم توی این دوره زندگی مامان من خیلی خوب صدای خرد شدن استخوان‌های مردم این جامعه‌رو به وضوح میتونم بشنوم. نمیخوام بشنومش. خیلی آزار دهنده‌ست. اجازه‌ی شاد بودن بهم نمیده. نمیگم زندگی زیبایی‌های خودشو نداره. اگر نداشت که مرده بودم. ولی خب برای من اگزیستانسیالیست که احساسات خیلی باارزشن و قدرتمندن؛ باید بگم که خوابیدن یک کودک کنار جوی آب در حالی که پاهای برهنه‌شو توی سینه‌ش جمع کرده تا خودشو گرم کنه تا مدت‌ها ذهن منو درگیر خودش میکنه. مامان یادته یکبار بهت گفتم روی زوم نکن؟ یادته گفتم تامل نکن؟ یادته گفتم تامل کردن راجب زندگی ممکنه خطرناک باشه؟ یادته گفتم که حوادث و رویدادهای سخت و کلا سختی بخشی از زندگیه و می‌گذره و دلیلی برای فکوس کردن نداره؟ ... حالا یکی اونارو باید بیاد و به خودم بگه مامان دوستت دارم مامان فعلا #نامه‌ای_به_مادر

حال به راستی ما دیوانه‌ایم؟

رو به اضمحلال روحم، رخت بر بستم ز جان

چقدَر پوچ و تهی

پادشاهی آسمانها

ایکاش کیفیتش بیشتر بود

ولی خب زیباست

Pain🖤

جواب علمی می‌خواسته یا فلسفی؟