آدمی به امید زنده‌‌ست و وای به روزی که امید در دلش بمیرد

مهم نیست اگر زیر بار فشاری خم بشی خم شدن بهتر از شکستنه

چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی آن شب قدر که این تازه براتم دادند حافظ

یکی از معانی برات حواله‌ست در تفسیر و معنی این یک بیت حافظ گفته‌اند منظور حافظ از این جمله این است که پس از احیا و استغفار در پیشگاه معبود برای عفو و طلب بخشش گناهان، خداوند تبارک و تعالی به بندگان این لطف را می‌کند و تمام گناهانشون را پاک می‌کند و کارنامه‌ی اعمال سفید و جدیدی به آنان میدهد

اول از همه خطاب به خودم میگم که سیاه‌رو ترین همه‌ی شما هستم اگر روح و نفس خودتونو احیا کردید لطفا مراقبت کنید. قرب الهی الزاما با حج و زیارت ائمه‌ی اطهار محقق نمی‌شود. همین حال قربت است دریابید قربت را که شیرین ترین تجربیات بشر است. ان‌شاءالله که همگی ما قطره‌ی نزدیک به اقیانوس و اگر خدا توفیقی عنایت کرد قطره‌ای از خود اقیانوس باشیم

ٱلَّذِينَ يَحْمِلُونَ ٱلْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهُۥ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُونَ بِهِۦ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْۖ رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءࣲ رَّحْمَةࣰ وَعِلْمࣰا فَٱغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُواْ وَٱتَّبَعُواْ سَبِيلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ ٱلْجَحِيمِ فرشتگانى كه عرش را حمل مى كنند و آنان كه پيرامون آن هستند، همراه سپاس و ستايش، پروردگارشان را تسبيح مى گويند و به او ايمان دارند و براى اهل ايمان آمرزش مى طلبند، [و مى گويند:] پروردگارا! از روى رحمت و دانش همه چيز را فرا گرفته اى، پس آنان را كه توبه كرده اند و راه تو را پيروى نموده اند بيامرز، و آنان را از عذاب دوزخ نگه دار غافر،۷

أَفَلَا يَتُوبُونَ إِلَى ٱللَّهِ وَيَسْتَغْفِرُونَهُۥۚ وَٱللَّهُ غَفُورࣱ رَّحِيمࣱ آيا به سوى خدا بازنمى گردند، و از او درخواست آمرزش نمى كنند؟ و حال آنكه خدا بسيار آمرزنده و مهربان است مائده، ۷۴

وَمَن يَعْمَلْ سُوٓءًا أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُۥ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ ٱللَّهَ يَجِدِ ٱللَّهَ غَفُورࣰا رَّحِيمࣰا و هر كس كار زشتى كند يا برخود ستم ورزد، سپس از خدا آمرزش بخواهد، خدا را بسيار آمرزنده و مهربان خواهد يافت نساء، ۱۱۰

💠چند توصیه کاربردی برای شب های قدر حسب مطالعات و تجاربی که در عمر برباد رفته به کف آمده است، چند توصیه کاربردی در شب های قدر ارائه می گردد: 1️⃣. به استناد روایت جهنی و شواهد دیگر شب قدر شب بیست و سوم ماه مبارک است، اما پیداست که پایبندی به عبادت شب نوزدهم و بیست و یکم آمادگی انسان برای شب قدر را از هر جهت می افزاید. 2️⃣. مهم ترین بستر ساز درک فیض شب قدر بیداری است. گویا فروبستن چشم در شب قدر محرومیت تلخی را به همراه می آورد. کاستن از فعالیت های جاری و دغدغه های روح فرسا و استراحت کافی در روز مطمح نظر قرار گیرد. 3️⃣. طبق روایات، ضایع کنندگان حقوق مردم، اصرار کنندگان به گناهان بزرگ، همراهان با ستمکاران، کسانی که اهل شراب مستمر و تار و طنبوراند، کسانی که به والدین خود ستم کرده اند و کسانی که کینه دیگران را در دل نهفته دارند، در شب قدر با دست رد مواجه می شوند. از این جهت باید پیش از شب موانع آن را کنار زد و حقوق مردم را ایفاد کرد. 4️⃣. همراهی و همصدایی با جمع و حضور در مساجد مورد تاکید موکد اهل بیت (ع) است که فرمودند خداوند شرم دارد که سوز و گداز جمع را مورد بی اعتنایی قرار دهد. 5️⃣. شب قدر از همان لحظه اذان مغرب شروع و تا به اذان صبح استمرار دارد. عموما از ساعات اول و آخر شب قدر غفلت داریم. 6️⃣. با همه احترام به شیخ صدوق شب قدر شب مذاکره علم نیست، بلکه شب اشک، انابه، توبه، زاری، سوز و گداز است. شب الحاح و اصرار به درگاه الهی است برای نیل به خواهش و خواسته های ستودنی. 7️⃣. از التزام به اعمال رایج و متداول در شب های قدر؛ یعنی غسل، زیارت سالار شهیدان، دعای جوشن کبیر، دعای ابو حمزه ثمالی، قرآن به سر گرفتن و ... غفلت نکنیم. 8️⃣. شب قدر فقط شب توبه از گناهان گذشته و اصرار به برخورداری از چند خواسته کوچک نیست، در محضر خدایی که در مجد و عظمت هیچ چیز و هیچ کس به حد او نمی رسد، باید خواسته خدایی داشت. 9️⃣. تاکید اهل بیت (ع) در مواقع استجابت دعا؛ به ویژه در شب قدر دعا برای برادران و خواهران ایمانی در سراسر گیتی، طلب بخشش برای همه اموات و گذشتگان و همه شهیدان و همه عالمان الهی و ربانی است. 🔟. شب قدر، شب قلب عالم امکان؛ یعنی شب حضرت حجت (ع) است که همه فرشتگان نزد ایشان شرفیاب می شوند. توجه به آن وجود بی بدیل رمز بهره مندی از برکات این شب است.

پ.ن: عزیزان این حرف بنده نیست و دلنوشته‌ی یکی از طلاب حوزه‌ست وگرنه من خودم در زمره‌ی ردشدگان تار و تنبوری هستم😁 ان‌شاءالله به مدد الهی شب‌های پر فیض و گرانی را داشته باشید التماس دعا

در شب قدر دلـم بـا غـزلی هـمـدم شـد بـین مـا فاصله هـا واژه بـه واژه کـم شـد چـارده مرتبه قرآن کـه گـرفتـم برسـر حرم یک به یک ابیات غزل، محرم شد ابـتـدا حرف دلم را بـه نـگـاهـم دادم بوسه می‌‌خواست لبم، گنبد خضرا خم شد خم شد آهسته از اسرار ازل با من گفت گـفـت: ایـوان نـجـف بوسـه گـه عـالـم شـد بعدهم پـشت همان پـنجره ی رویـایـی چـشم من ، محو ضریحی که نمی دیدم شد خواستم گریه کنم بلکه بر این زخم عمیق گریـه مـرهم بشـود، خون جگر مرهم شـد گریه کردم، عطش آمد به سراغم، گفتم: بـه فـدای لب خشکـت ! هـمه جـا زمـزم شـد روی سـجـاده ی خـود یـاد لـبت افتـادم تـشـنـه‌ام بـود ، ولـی آب بـرایـم سـم شـد زنده ماندم که سلامی به سلامی برسد از محمد(ص) به محمد(ع) که میّسر هم شد من مسلمان شده مذهب چشمی هستم که در آن عاطفه با عشق و جنون توام شد سـال‌هـا پـیـر شـدم در قـفـس آغـوشت شـکر کردم ، در و دیوار قفس محکم شد کاروان دل من بس که خراسان رفته است تـار و پـود غـزلـم جـاده ابـریـشـم شـد سال‌ها شعر غریبانه در ابـیات خودش خون دل خورد که با دشمن خود همدم شد داشتم کنج حرم جامعه را می‌خواندم بـرگ در بـرگ مفاتـیح پـر از شبنـم شـد یازده پله زمین رفت به سمت ملکوت یک قدم مانده به او کار جهـان مبهـم شد بـیـت آخـر نـکند قافیـه غـافـلگـیـرت آی برخیز! که این قافیه «یـاقـائـم» شد... -حمیدرضا برقعی #شعر