آقا سعی کنید سطح انتظارات خودتونو از دیگران پایین بیارید به شخصه از این یک موضوع خیلی ضربه خوردم و هنوز هم گاهی میخورم

انسان فقط میتونه از خودش انتظار داشته باشه چرا؟ خب شاید چون فقط نسبت به خودش شناخت کافی داره حتی کامل هم نه کافی صرفا.

اینجوری که آدم فکر کنه تقریبا تمام عدم تعهدات و رفتارهای نامعقولی که از دیگران انتظار نداری برات طبیعی جلوه می‌کنه. با خودت میگی خب چیزیه که هست دیگه؛ جز پذیرفتنش چه کنم؟

ببین البته بیراه هم نیست که طبق تحقیقات روانشناسانه ما فقط ۶۰ درصد شخصیت یک فرد را می‌توانیم شناسایی کنیم و همیشه ۴۰ درصد مدفون می‌ماند. حتی نزدیک ترین افراد چه بسا حتی خانواده

داشتم فکر می‌کردم چقدر کلمات و واژگان در اشعار مهمند. مثلا شما به این بیت از حافظ نگاه کنید: کشتی شکستگانیم ای باد شرطه برخیز باشد که باز بینیم دیدار آشنا را حالا فکر کنید به جای عبارت (کشتی شکستگانیم) از عبارت (جر خورده بادبانیم) استفاده می‌کرد اصلا دیگه مخاطب نميتونست درست ادامه بده و بخونه

اصحاب رسانه آدم‌های عجیبی هستن برای کانال دیلی خودشون ناشناس میگذارن یکی هم ممکنه بیاد توی باکس ناشناس فحش بده. (بالاخره سطح شعور آدما متفاوته خب. البته یه موقع هم می‌بینی ربطی به شعور نداره و به اقدامات تلافی‌جویانه مربوط میشه. القصه بگذریم) بعد جالب‌تر میشه وقتی می‌بینی ادمینه جواب میده! این اوج فضاحت و وقاحت یک صاحب رسانه نشون میده. بعد اصلا منطق باکس ناشناس چیه؟ خب هرکسی هر حرفی داشته باشه میاد به خودت میزنه دیگه اصلا بر فرض نتونه بیاد بزنه و تو برای شنیدن بازخوردها نیاز به داشتن چنین قابلیتی داشته باشی. واقعا لازمه بیای به تمام پیام‌ها جواب بدی؟

گزینش محتوا به ورودی‌های ذهنی صاحب رسانه مربوط میشه شما چیزی که دریافت کنی را پس می‌دی (حالا پس دادن ادبیات جالبی نیست؛ بگیم ارسال می‌کنی) هرچقدر محتوای بهتری خودت دریافت کنی به نسبت همون محتوای بهتری تولید می‌کنی و به همون نسبت بازخورد بهتری دریافت می‌کنی. پس تولید محتوا نیازمند دریافت درست محتوا هم میشه. علاوه براین اگر من نوعی بازخورد خوبی دریافت نمیکنم نمیتونم به مخاطبم شک کنم. اینکه مخاطب تشنه‌ی محتواست یک امر ساده‌ی ملموسه وگرنه اصلا چرا باید منِ صاحب رسانه را دنبال می‌کرد؟ پس این به من برمیگرده که چه محتوایی به مخاطب دادم که بازخورد خوبی نمی‌گیرم