هدایت شده از شور زندگے بر باد رفته
📦
اگر یک رنگ قدیمی بودی، زیتونی بودی؛
رنگ چمدانهای قدیمی، صندلیهای چوبی باغ و پردههایی که سالها نور خورشید از میانشان گذشته بود.
رنگی آرام و کمی خاکگرفته، اما نه بیروح؛ انگار زمان روی آن نشسته، بیآنکه توانسته باشد زیباییاش را از بین ببرد.
زیتونی، رنگ چیزهایی بود که قرار نبود چشمگیر باشند؛
اما هرچه بیشتر نگاهشان میکردی، بیشتر به دلت مینشستند.