همیشه تماشایت می‌کنم، چون زیبایی و می‌درخشی. اما شاید دلیل دیگری هم داشته باشم؛ می‌ترسم اگر تماشایت نکنم، ناپدید شوی. افعی - نائومی لوکاس

لوما ناز

آهای سه تا بدید به ما

دفترچـه خاطـرات گمشـده

او دیگر زیاد جدی نمی‌گرفت. نه زندگی را، نه آدم‌ها را، نه حتی خودش را. مثل کسی بود که از پشت پرده‌ای چرک و ضخیم به دنیا نگاه می‌کرد: صداها گَنگ، تصویرها تار، معناها پوچ. آدم‌ها دهان می‌جنباندند، لبخند می‌زدند، می‌آمدند، می‌رفتند، و او فقط فکر می‌کرد چقدر همه‌چیز بی‌اهمیت است. هیچ‌کس را دشمن نمی‌دانست، هیچ‌کس را دوست هم نداشت. حرف‌ها برایش سبک شده بودند، قول‌ها بی‌وزن و نگاه‌ها خالی.