ولی واقعاً بعدِ یه تایمی
که از آدمها فاصله میگیری،
متوجه میشی اونقدرها که فکر میکردی
بهشون نیاز نداری...
بود و نبودش فرقی نمیکرد ، دوستان زیادی هم نداشت. نگران این مسئله هم نبود ؛ جزء دستهای بود که اصلا حوصله آدمها را ندارند.
بله من بچم و وقتی ناراحتم میکنی، رفتارمو عوض میکنم و ازت فاصله میگیرم. همینه که هست اه.