امشب آخرین شبي بود کہ گریه کردم، دیگه نه داد می‌زنم، نه دعوا می‌کنم و نه گریه می‌کنم، می‌خوام تمامِ احساساتِ بدمو داخلِ وجودِ خودم نگہ دارم و بزارم اونا من رو تبدیل به هیولاهایي کنه که هرکاری میتونه از دستش بر بیاد :))) .

من این نباشه «🎧» هیچم.

کاش میشد بعضي از خاطراتمون رو کہ قبلاً با یك نفر داشتیم هی پلی کرد و باز تجربش کرد .

* این وسط یکي باید باشہ به خودم حرفاي خوب خوب بزنه .

دیشب تلفن رو برداشتم و شماره‌اي رو گرفتم ، طرف تا تلفن رو برداشت امانش ندادم ، کلي غر زدم ، خستہ بودم ، یك روز و نصفی نتونسته بودم بخوابم ، کلـے نالیدم براش بھش گفتم اگر اینطور ادامه پیدا کنھ من از زندگی کہ فرصتشو بهم دادن میرم بیرون بیرون ، آروم پشت تلفن خندید ، از صدايِ نفسش فهمیدم ، گفت بخواب، زیر چشم‌هات شبیه سیاهی چاھِ یوسف شده ، بھم گفت : صبر کنم ، درست میشه ، تلفن رو قطع کردم فکر کنم بہ خدا زنگ زده بودم .

* باز رفتي و طبقِ معمول من فقط بہ تنهاییام اضافه‌تر شد .

طوري کہ صدایِ تکه تکه شدنِ قلبم رو می‌شنوم و طوري که عاجز وُ درماندم.

- کہ هزاران بار مرگ را به چشم دیدیم و زندگی باورمان نشد .