این جمله ی جبران خلیل جبران رو باید همه جا چاپ کنم و بزنم تا همه ببینن؛ اونجا که میگه: "وقاحت آن است که عمل خودت را فراموش میکنی و من را بر اساس عکس العملم باز خواست میکنی!"

احتمالا یکی از با ارزش‌ترین کارهایی که می‌تونیم در حق کسایی که دوستشون داریم انجام بدیم اینه‌که «با ذوق» باشیم. هر کسی رو که می‌بینم در ذوق و اشتیاقش تنهاست و این عمیقا غمگینم می‌کنه.

خسته‌از‌دانشگاه😕🥱

‌-یعنی یاد من نمیوفته؟ دلش برام تنگ نمی‌شه؟ +نه عزیزم، نه. تو زخمی روی روحش نذاشتی که با هر تلنگری بخواد یادت بیوفته؛ آدم‌ها بیشتر به زخم‌هاشون فکر می‌کنن تا مرهمشون. #به‌فکر‌خودتون‌باشید

شاید یک مرحله، آدم دل آزرده بشه، اما وقتی برای خودش ارزش قائل بشه، دیگه مهم نیست: کی بیاد کی بمونه کی بره.. چون خودش برای خودش کفایت می کنه...

از وسعت تنهاییم بگویم که همه کس من بودی و من هیچ کس تو

خیلی حرف جالبی بهم زد: هر بار که سطحتون بالا میره، چیزی را از دست می دین؛ یک عادت، یک دوستی، یک رابطه، یک نسخه از خودتون. این باخت نیست. این هزینه‌ی وروده. #نیمه‌شب

بهترین چیزها در زندگی رایگان هستند. لبخند، خانواده، رفاقت، استراحت، محبت، شفقت، معرفت، سپاسگزاری و ... پس تا هستید، نهایت لذت‌ را ببرید....!

‌من وقتی دارم پولی که از بابام قرض گرفتم رو پس میدم:

بگذار بگویند و بگویند و بگویند؛ تو لبخند بزن ، خیره بمان ، هیچ مگو.

‌همون آدمى كه الان دارى خودتو می‌كُشی که خوشحالش کنی، يه روز وايميسه توی صورتت و می‌گه "مگه من ازت خواستم؟"

یه عزیزی همیشه نصیحتم می‌کرد که: "برای هر آدمی نباید سهل‌الوصول باشی." می‌گفت: "همیشه که در دسترس باشی‌؛ هم از دست می‌ری، هم از چشم می‌اُفتی." #نیمه‌شب