صعود به قله اورست چهل روز طول می کشه . کانال #داش_فریدصلواتی https://eitaa.com/dashfarid

چند روز پیش،در جمعی کوچک و آرام کنار #فائزه_هاشمی، #جواد_امام و #مهدی_مطهرنیا نشسته بودم؛نه پرچمی بود،نه شعاری.فقط چند انسان و چند کلمه.یک عکس ساده گذاشتم و پیش از آن‌که انگشتم از صفحه جدا شود،از هر دو سوی سیاست،سیل نفرت سرازیر شد.اصولگرا تاخت، سلطنت‌طلب خشم خالی کرد؛همان عکس کوچک،انبار سال‌ها کینه را منفجر کرد. یکی با عکس حرم تهدید می‌کرد،یکی با شیر و خورشید می‌کوبید،دیگری ما را خائن،بهایی و صهیونیست می‌نامید.انگار گفت‌وگوی آرام چند انسان برایشان خطرناک است؛گویی در جهان‌شان فکر متفاوت،جرم است.دنبال جرم در عکس می‌گردند:چرا جوراب نداری؟چرا لاک زده؟ چرا شکمش پیداست؟این شده معیار انسانیت؟روح آدم‌ها زیر ابتذال این قضاوت‌ها خاک می‌شود. با خود گفتم: #داش_فرید اگر یک تصویر ساده این‌همه نفرت بیرون می‌کشد،فردای ایران چه می‌شود؟کشوری که باید بر پایه گفت‌وگو و مدارا جان بگیرد،زیر عطش بی‌پایان حذف در حال خفه شدن است. همه دنبال دشمن‌اند،اما کسی دنبال توقف سقوط نیست. و هر روز، روشن‌تر از امید،فقط یک چیز رشد می‌کند:سایه‌ی سنگین نفرت؛ سایه‌ای که اگر نایستیم،روزی همه‌ی ما را خواهد بلعید. کانال #داش_فریدصلواتی https://eitaa.com/dashfarid

به عنوان کسیکه سالها با #علامه_محمدتقی_جعفری از نزدیک زندگی کرده هیچگاه همچون جمله ایی از زبان ایشان جاری نشده . کانال #داش_فریدصلواتی https://eitaa.com/dashfarid

در هفته اصفهان، شهری که ریشه‌هایش در خاک زاینده‌رود تنیده شده‌اند، صدای سنگ‌های پل‌ها از سکوتی که بر آن‌ها تحمیل شده گلایه می‌کند. #اصفهان، این بومِ نقاشی‌شده با هزار رنگِ تاریخ، امروز چونان تابلویی است که گوشه‌هایش ترک برداشته؛ نه از گذر زمان، که از بی‌مهریِ تصمیم‌هایی که روح شهر را نادیده گرفتند. در هفته اصفهان باید شادی باشد، اما بغضی پنهان میان قاب‌خانه‌ها و گنبدهای فیروزه‌ای می‌چرخد؛ بغض مردمی که می‌خواهند شهرشان بار دیگر نفس بکشد، رودشان جاری شود، و صدای هنر و زندگی در کوچه‌ها به‌جای سکوت سیاست‌های فرساینده طنین بیندازد. اصفهان امروز، نه فقط یک شهر، که پرسشی بزرگ است: چگونه می‌توان زیبایی را ستود، وقتی به قلبش بی‌اعتنایی می‌شود؟ این روز، دعوتی است به یادآوری: که هیچ شهری بدون مردمش زنده نیست، و هیچ آینده‌ای بدون احترام به ریشه‌ها ساخته نمی‌شود. کانال #داش_فریدصلواتی https://eitaa.com/dashfarid

سال‌ها بود #داش_فرید ، واژه‌ای از جنس ناب در گوشش نرقصیده بود؛ سکوتی طولانی میان من و معنا فاصله انداخته بود. اما وقتی گفت‌وگوی #سروش_صحت با #پرویز_پرستویی را در برنامه «اکنون» دیدم، چیزی در درونم روشن شد. آن‌جا بود که فهمیدم هیچ‌کس بی‌دلیل و بی‌زحمت به قله نمی‌رسد؛ پشت هر موفقیتی رنجی پنهان است و پشت هر لبخندی مسیری سخت. به‌گمانم هر دل‌باخته‌ای که رؤیای بازیگری در سر دارد، یا هر کسی که در این وادی قدم می‌زند، باید این گفت‌وگو را ببیند. گفت‌وگویی که ذهن را به سفری عمیق می‌برد؛ سفری که جای جای آن آدم را به فکر وا می‌دارد، تکان می‌دهد، و شاید حتی مسیرش را تغییر دهد. کانال #داش_فریدصلواتی https://eitaa.com/dashfarid

سال‌هاست برای #داش_فرید، #سفید دیگر اون معصومیت دفتر مشق ، صلح و گچ سفید مدرسه رو نداره. سفید روزی نماد صلح، پاکی و آرامش بود . و حالا؟ ازدواج سفید، شکر سفید، #سیم_کارت_سفید، یقه سفید ، گرد سفید… هر چی دردسر و فساده ، کنار پسوند سفید آمده . اگر وسط خیابون بگی «سفید» راحت می شه برایت اعلام جرم کرد ، بهت مشکوک میشن. هر جا سفید نزدیک شد… فرار کن! کاش فرهنگستان فکری به حال این رنگ می‌کرد، داره سقوط آزاد می‌کنه. از بس بدنام شده کسی جرات نمی کنه نامش را بیاره باید بلک‌لیست تبدیل به وایت‌لیست بشه. خدا پدر #رضا_صادقی رو بیامرزه که در این فاجعه هویت رنگ‌ها، وقتی دید سفید داره سقوط می‌کنه، با صدای زخمی‌ش فریاد زد: « #مشکی_رنگ_عشقه !» مشکی تنها رنگیه که هنوز پرونده نداره، امنه، قابل اعتماده، میشه روش حساب کرد. وقتی «سفید» شده علامت سؤال متحرک، باید به مشکی پناه برد. این روزها برای #داش_فریدصلواتی ، مشکی نماد پاکیه، درست مثل #حاجی‌فیروز که نماد شادی و نشاطه. کانال #داش_فریدصلواتی https://eitaa.com/dashfarid

فکر میکردم آخر دنیا همینه کانال #داش_فریدصلواتی https://eitaa.com/dashfarid

شاید این آخرین تلنگر باشه کانال #داش_فریدصلواتی https://eitaa.com/dashfarid

#داش_فریدصلواتی در جامعه عادتی تلخ چنان ریشه دوانده که دیگر زشتی‌اش به چشم نمی‌آید؛ عادتی که در شهرهای شمالی کشور بیشتر از هرجا دیده می‌شود: بیلبوردهای تبریک، بنرهایی پرزرق‌وبرق برای آدم‌هایی که هنوز کاری نکرده‌اند. «دکتر/مهندس فلانی، انتخاب به جا و شایسته‌تان را تبریک می‌گوییم!» اما مگر انجام وظیفه، افتخار دارد که باید با طبل و دهل اعلام شود؟ مگر پذیرفتن مسئولیت، قهرمانی می‌سازد که تصویرش را باید بر دیوارهای شهر آویخت؟ اگر این انتخاب‌ها «به‌جا و شایسته» است، پس این همه زخم بر چهره‌ی شهرهای شمالی از چیست؟ خیابان‌های رهاشده، طبیعت آسیب‌دیده، مدیریت نامنسجم، زباله‌های سرگردان، دریا و ساحل آلوده و سفره‌های خالی مردم، کدام نشانی از آن شایستگی‌هاست؟ چرا سهم مردم از این همه تبریک، حتی یک ذره شیرینی نیست؟ به دبی و سنگاپور و مالزی نگاه کنید؛ آن‌ها به جای بنر، عمل را به مردم نشان می‌دهند. به تعبیر #داش‌_فرید، این بیلبوردها سند پیشرفت نیستند؛ سند درد ما هستند ، سند ستایش بی‌دلیل و فراموشی عمل. مردم عزیز شمال؛ زمان آن رسیده این فرهنگ چاپلوسی و تبلیغ بی‌ثمر، کنار گذاشته شود . هیچ شهری با تلی از بنر زیبا نمی‌شود؛ زیبایی واقعی از صداقت، کار، و احترام به شعور مردم آغاز می‌شود، نه از تصاویر بزرگ کسانی که هنوز قدمی برنداشته‌اند. کانال #داش_فریدصلواتی https://eitaa.com/dashfarid

امروز، ۱۷ آذر، زادروز #داریوش_مهرجویی است؛ خالق جهان‌هایی که حقیقت را بی‌هراس بر پرده می‌نشاند. اما چه دردناک که امروز تبریک‌مان آمیخته با اندوه و اعتراض است؛ صدایی خاموش شد که سزاوار خاموشی نبود، نوری که می‌خواستیم همچنان بدرخشد، در تاریکی ناعادلانه‌ای فرو رفت. و اینجا #داش_فرید نشسته ، دلتنگ، با بغضی که نه می‌شکند و نه می‌گذرد. من نیز مثل بسیاری هنوز نمی‌توانم بپذیرم ، مردی که سینما را جان می‌بخشید، خود این‌گونه بی‌رحمانه از جانِ ما گرفته شد. امروز مهرجویی را یاد می‌کنیم؛ با عشق، با احترام، و با اعتراضی که در سکوت نمی‌گنجد. او زنده است؛ در قاب‌هایش، در صداهایش، و در دلِ ما که فراموش نمی‌کنیم. کانال #داش_فریدصلواتی https://eitaa.com/dashfarid

خودتون با کمک همینها اومدید اونوقت .. کانال #داش_فریدصلواتی https://eitaa.com/dashfarid