eitaa logo
داش فرید صلواتی
357 دنبال‌کننده
277 عکس
273 ویدیو
0 فایل
روزنامه نگار ، مدرس دانشگاه
مشاهده در ایتا
دانلود
6.2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
به بهانه سالگرد استاد دوباره دلم می‌رود به همان روز دور؛ روزی که با مهربانیِ پدرانه‌شان قدم بر اجرای گذاشتند و حضورشان برایم نعمتی بود. پس از نمایش، در گفت‌وگویی که هنوز شیرینی‌اش در گوشم مانده، جمله‌ای گفتند که چون مهر بر دلم نشست: «برای امثال ما ارزش دارد که از خاندان روحانی، فرزندانشان راه هنر را در پیش گیرند.» این کلام، چراغی شد برای ؛ گرم، روشن و الهام‌بخش. یادش همیشه زنده، نامش همیشه جاودان. کانال https://eitaa.com/dashfarid
3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
چقدر این دو تا آهنگ برای نسل ما نوستالژیک بودند ، هنوز هم بعد از سالها که از ساختشان میگذرد شنیدنی هستند . کانال https://eitaa.com/dashfarid
در هوایِ سرد پاییزی اصفهان، نسیمی آرام بر آرامگاه نام‌آوران باغ رضوان می‌وزید؛ هوایی که انگار دستِ مهربانِ خاطره را گرفته بود و تا دل امروز می‌آورد. هفده سال از کوچ استاد گذشته، اما هنوز نامش مثل چراغی گرم، در دل هنر این شهر می‌تپد. ، همراه با جمعی از هنرمندان عزیز اصفهان، قدم در مسیر یاد او گذاشتیم؛ جایی که هر قابِ گزارش تصویری، نه فقط تصویری ساده، که بخشی از تاریخِ دل‌های ما بود. نگاه‌ها، آرام‌تر؛ لبخندها، عمیق‌تر؛ و حضورش، با اینکه در سکوت، اما همچنان روشن. تنها یک استاد نبود؛ صدای صحنه بود، دل‌خندِ مردم، و احترامِ بی‌قید و شرط به هنر. امروز کنار هم، زیر همین هوایِ سرد پاییزی، یادش را ورق زدیم و فهمیدیم بعضی آدم‌ها نمی‌روند… فقط شکلِ بودنشان عوض می‌شود. روحش در آرامش، نامش همیشه سبز. کانال https://eitaa.com/dashfarid
3.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
ماندگار شد .چون بود نه قسمتی از سخنرانی به مناسبت هفدهمین سالگرد درگذشت استاد کانال https://eitaa.com/dashfarid
در کنار دو بزرگوار ایستاده‌ است ؛ دو جوانه‌ی روشن از شجره‌ای که ریشه‌هایش در خاک کهنِ موسیقی ایران تنیده است. هر یک فرزند میراث‌دار پدری که چراغ هنر را در این سرزمین افروخته نگه داشت. داش‌فرید، با غرور و مهر، حضورشان را چون دو نت زنده بر خط حامل زندگی حس می‌کند: در یک‌سو همایون، فرزند استاد ، با وقار , نامی که تاریخ موسیقی را صیقل داده و در سوی دیگر یدالله، یادگار ، مردی که نامش بر تار و پود خاطرات هنری اصفهان نشسته است. سه‌شنبه‌های خانهٔ شاطر رمضان، فقط یک دورهمی نبود؛ نبضی بود که در رگ اصفهان می‌دوید. خانه‌ای ساده اما گرم، که به روی آواز و تار و شعر گشوده بود و هنرمندان بزرگی چون ، ، ، ، ، ، ، و بسیاری دیگر در آن رفت‌وآمد داشتند. در آن خانه، هنر تمرین نمی‌شد ، زندگی می‌شد. و همین بود که سه‌شنبه‌هایش، تا امروز، حدکد صد سال است که در یادها چراغی روشن مانده است. کانال https://eitaa.com/dashfarid