📚 هکسره؛ اشتباهی کوچک در نوشتن، اما پرتکرار! «خانه‌ی قشنگ من» یا «خانه‌ی قشنگه من»؟ گاهی یک اشتباه کوچک در نوشتن، از زیبایی و درستی کلام کم می‌کند. هکسره یکی از رایج‌ترین خطاهای نوشتاری در فضای مجازی است؛ خطایی که با کمی دقت و شناخت، به‌سادگی می‌توان از آن پرهیز کرد. در این مطلب، با چند مثال ساده و کاربردی، تفاوت این شکل‌های نوشتاری را مرور می‌کنیم تا دقیق‌تر بنویسیم و درست‌تر بخوانیم. 🌱 📌 این مطلب را ذخیره کنید و برای دوستان علاقه‌مند به زبان و ادبیات فارسی بفرستید. 💬 شما چه اشتباهات نوشتاری دیگری را در نوشته‌های روزمره بیشتر می‌بینید؟ #فارسی_نگری #ه_یا_کسره #دوات #جوهری_بر_جراحت_جهان

📚 مرور یک کتاب | در جبهه غرب خبری نیست اریش ماریا رمارک شاید نام این کتاب را در شمارهٔ پیشین نشریه دیده باشید. «در جبهه غرب خبری نیست» همان رمانی است که پیش‌تر در بخش معرفی کتاب نشریه از آن گفتیم. این بار کمی بیشتر به دنیایش سر می‌زنیم؛ دنیای جوان‌هایی که با رؤیای قهرمانی راهی جنگ شدند و خیلی زود دریافتند حقیقت، هیچ شباهتی به تصویر باشکوهِ جنگ ندارد. پاول نوزده سال دارد. به تأثیر سخنان معلمی که از وطن و افتخار می‌گفت، همراه هم‌کلاسی‌هایش به جبهه آمده است. اما حالا، میان سنگرها و صدای گلوله، آن آرمان‌های پرشور جایشان را به ترس، گرسنگی و تلاش برای زنده ماندن داده‌اند. رمارک، که خودش هم در جوانی جنگیده بود، داستان را از زبان پاول روایت می‌کند؛ نه از نگاه فرماندهان و فاتحان، بلکه از چشم سربازی جوان که دوستانش را یکی‌یکی از دست می‌دهد، دلتنگ خانه می‌شود، و وقتی به مرخصی می‌آید درمی‌یابد دیگر نمی‌تواند به زندگی پیش از جنگ برگردد. ارزش این رمان در همین نگاه است. جنگ را از پشت عنوان‌ها و روایت‌های قهرمانانه بیرون می‌آورد و نشان می‌دهد در دل آنچه «پیروزی» یا «شکست» نامیده می‌شود، بر سر انسان‌ها چه می‌آید. نام کتاب هم، که ظاهراً جمله‌ای کوتاه و ساده است، در پایان داستان معنایی تلخ و فراموش‌نشدنی پیدا می‌کند. اینجا بیشتر از این نمی‌گویم تا خودتان به آن برسید. #معرفی_کتاب #در_جبهه_غرب_خبری_نیست #اریش_ماریا_رمارک #دوات #جوهری_بر_جراحت_جهان

🎬 اگر اهل تماشای فیلم هستید از این رمان فیلمی آلمانی به همین نام در سال ۲۰۲۲ و به کارگردانی ادوارد برگر ساخته شده است. این فیلم جایزهٔ اسکار بهترین فیلم بین‌المللی را گرفت و تصویری تکان‌دهنده از وحشت جنگ جهانی اول نشان می‌دهد. فقط بدانید در بعضی بخش‌ها از کتاب فاصله می‌گیرد؛ پس اگر می‌خواهید هر دو را تجربه کنید، پیشنهاد می‌کنم اول کتاب را بخوانید و بعد سراغ فیلم بروید. #معرفی_کتاب #در_جبهه_غرب_خبری_نیست #دوات #جوهری_بر_جراحت_جهان

⏱ یک دقیقه مطالعه از نوشتهٔ «یک مورد جدید در لیست بدبختی‌ها»، صبا اسماعیلیان اشرف مخلوقات هیچش به اشرف مخلوقات بودن نکشیده است. آدمیزاد به تله‌ای می‌ماند که میان دوگانهٔ جبر و اختیار به این طرف و آن طرف قل می‌خورد. تا می‌آید به چیزی خو کند، یکهو سر و کله یک چیز جدیدی پیدا می‌شود که باید کج‌دار و مریز با آن کنار بیاید. دقیقاً مثل همین جنگ. جنگ هیولایی است که بی‌رحمانه همه‌چیز را می‌بلعد. آدم‌ها، عزیزانشان، خانه‌ها و خاطره‌هایشان را. جنگ خبیث است. پلید است. ویرانگر است. بوی خون و صدای قهقهه‌های شیطانی می‌دهد. هیچ از جنگ خوشم نمی‌آید. هنوز هم نمی‌آید. من می‌گویم «عادت» باعث نمی‌شود چیزی با ذات پلید یک‌مرتبه مطهر شود. نه که این قاعدهٔ خودساخته‌ام برای همه‌چیز و همه‌جا صدق کند؛ اما لااقل دربارهٔ جنگ همین‌طور است. عادت، سر می‌کند. وقتی خو کردی و دیگر دست و پا نزدی، آرام‌آرام خنجرش را از تنت بیرون می‌کشد. آن موقع که درد و غم فروکش کرد، شاید بتوانی چیزهای دیگر را هم ببینی. من جنگ را گرفتم کف دستم. بالا و پایینش کردم. چپ و راستش کردم. مثل یک خمیر بازی مشت‌ومالش دادم و بعد به ترک‌هایش نگاه کردم. توی هرکدام از این ترک‌ها دنیایی بود که وقتی آن مار غاشیه خودش را سفت دور گلویم نگه داشته بود نمی‌توانستم ببینم. وقتی ترس و لرز ناشی از شنیدن صدای انفجار تمام روح و روانم را تکه‌پاره می‌کرد ندیده بودمش... 📖 ادامهٔ این نوشته را در شمارهٔ اول نشریه بخوانید: https://eitaa.com/davat_Journal/35 #یک_دقیقه_مطالعه #دوات #جوهری_بر_جراحت_جهان #صبا_اسماعیلیان