آدما خیلی دیر میرسن، خیلی دیر محبت میکنن، خیلی دیر میفهمنت، و خیلی دیر پشیمون میشن، و دقیقاً ببین همین فاصلههاست که از چشمت میفتن و دیگه نسبت بهشون بی حس میشی
اون لحظهست که میفهمی، هرچقدر هم که بهشون نزدیک بوده باشی هر چقدر هم که باهاشون وقت گذرونده باشی ؛هر چقد هم که باهاشون خاطره ساخته باشی بعضی چیزا دیگه مثل قبل نمیشن؛ حتی اگه برگردن، حتی اگه بخوان جبران کنن؛جای خالیِ احساسی که یه بار شکسته شده، هیچوقت به حالت اول برنمیگرده و هیچ تغییری ایجاد نمیکنه...
اونجایی که حاضر بودم به خاطرش خیلی راحت با خودم
و تموم بیحوصلگیام بجنگم، فهمیدم حسی که بهش دارم
با هر احساسی که تا حالا به هر آدمی داشتم
زمین تا آسمون فرق داره...