آیس کافی و تیرامیسوی کاراملی که دیروز با مامان درست کردم، گرمای ملایم آفتاب که از پنجره میاد روی فرش اتاق، بوی قهوه که تمام فضای اتاق رو پر کرده. امروز همهچیز درست همون جوریه که باید باشه.
شاید برای بعضیا یه عکس فقط یه عکسه، یا یه پیام فقط چند تا کلمه؛ ولی برای من هر کدومشون یه تیکه از زمانن که حاضر نشدن کاملا از بین برن، برای همین هیچ وقت از ثبت کردن خسته نمیشم.