بعضی وقتها با خودم فکر میکنم اگر یک روز بیهیچ خداحافظی به یک روستای سرسبز دور میرفتم و تمام داراییام یک خانهی کوچک، چند کتاب، یک دوربین، و پنجرهای رو به سبزی بیانتها بود آیا باز هم اینقدر عجله داشتم؟ شاید آنجا تازه میفهمیدم آدم برای زندگی کردن بیشتر از آنکه به چیزهای بزرگ احتیاج داشته باشد به روزهایی احتیاج دارد که هیچ دلیلی برای فرار از آنها نداشته باشد.